زیبایی و ابزار آرایشی در مصر باستان. مصریان باستان زیبایی را نشانهٔ قداست می دانستند و هرچیزی که استفاده می کردند جنبهٔ معنوی داشت، از جمله لوازم آرایشی. زن و مرد هر دو آرایش می کردند. بازرگانان، به ویژه در طبقات بالاتر، اغلب آرایش می کردند.
در آرامگاه ها، جعبه های طلاپوشِ لوازم آرایشی در کنار درگذشته به عنوان کالاهای قبر پیدا شد که بیشتر بر این اندیشه تأکید دارد که از لوازم آرایشی نه تنها برای اهداف زیبایی بلکه برای اهداف جادویی و مذهبی هم بهره برده می شد.
دو شکل اصلی آرایشِ چشم، رنگ چشم و سرمه سیاه بود
رنگ چشم سبز از مالاکیت، یک رنگدانه کربنات مس و سرمه سیاه از گالنا، سنگ معدن خاکستری تیره ساخته شده است.
در این فرایند از زغال خرد شده نیز استفاده شده است.
مسدمت یا سرمه برای پوشاندن چشم مورد استفاده قرار گرفت و نشان داد که مزایای قوی سلامتی از جمله محافظت در برابر بیماری ها، اشکالات و اشعه های خورشید را به همراه دارد.
مصریان باستان با آمیختن نترون قرمز با رنگ گونه و لب، نمک شمالی و عسل، درمانی برای سوختگی ایجاد کردند. با این حال، آنها باورمند بودند که اثرات درمانی این مواد آرایشی جادویی است تا پزشکی.
با کمال تعجب، در واقع مزایایی هم داشت.
یکی از مهمترین مزایای آن این است که آرایش حاوی نمکهای سرب است که در صورت تماس با پوست، بدن باعث تولید بیشتر نیتریک اکسید می شود.
لوحه های آرایشی برای ساییدن آرایش به کار برده می شد. نخستین نمونه ها مستطیل گونه بوده و به ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد برمی گردد.
بعداً لوحه ها شکل گردتری مانند لوحه نارمر به خود گرفتند. لوحهٔ شاه نارمر نخستین قطعه در نوع خود بود.
این لوحه، دارای نقش های آذینی پادشاهی بود که در آن شاه، دشمنان مصر را در هم می کوبید و مصر بالا و پایین را یکپارچه می کرد و همچنین دارای حفره ای برای آسیاب لوازم آرایشی بود ، که آن را یک لوحه دومنظوره می کرد.
این ها بعداً لوحه های ماهی مانند شدند. احتمالا دلیلش اینستکه ماهی نماد رستاخیز و زندگی نو است.
لوحه های ماهی شکل را معمولا برای اعضای خانوادهٔ پادشاهی با سنگ های گران بها آذین می کردند.
این لوحه ها به ظروفی با شکل بابون تبدیل شده اند تا بتوانند سرمه ای را که برای مصریان باستان دارای معانی نمادین است نگهداری کنند. ( آوازهٔ بابون ها به دلیل پیوندشان با «توث»، خدای خرد است )
• همکاری کنندگان ویکی پدیا، « Beauty and cosmetics in ancient Egypt»، ویکی پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد ( بازیابی ۲۷ فروردین ۱۴۰۰ )
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفدر آرامگاه ها، جعبه های طلاپوشِ لوازم آرایشی در کنار درگذشته به عنوان کالاهای قبر پیدا شد که بیشتر بر این اندیشه تأکید دارد که از لوازم آرایشی نه تنها برای اهداف زیبایی بلکه برای اهداف جادویی و مذهبی هم بهره برده می شد.
دو شکل اصلی آرایشِ چشم، رنگ چشم و سرمه سیاه بود
رنگ چشم سبز از مالاکیت، یک رنگدانه کربنات مس و سرمه سیاه از گالنا، سنگ معدن خاکستری تیره ساخته شده است.
در این فرایند از زغال خرد شده نیز استفاده شده است.
مسدمت یا سرمه برای پوشاندن چشم مورد استفاده قرار گرفت و نشان داد که مزایای قوی سلامتی از جمله محافظت در برابر بیماری ها، اشکالات و اشعه های خورشید را به همراه دارد.
مصریان باستان با آمیختن نترون قرمز با رنگ گونه و لب، نمک شمالی و عسل، درمانی برای سوختگی ایجاد کردند. با این حال، آنها باورمند بودند که اثرات درمانی این مواد آرایشی جادویی است تا پزشکی.
با کمال تعجب، در واقع مزایایی هم داشت.
یکی از مهمترین مزایای آن این است که آرایش حاوی نمکهای سرب است که در صورت تماس با پوست، بدن باعث تولید بیشتر نیتریک اکسید می شود.
لوحه های آرایشی برای ساییدن آرایش به کار برده می شد. نخستین نمونه ها مستطیل گونه بوده و به ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد برمی گردد.
بعداً لوحه ها شکل گردتری مانند لوحه نارمر به خود گرفتند. لوحهٔ شاه نارمر نخستین قطعه در نوع خود بود.
این لوحه، دارای نقش های آذینی پادشاهی بود که در آن شاه، دشمنان مصر را در هم می کوبید و مصر بالا و پایین را یکپارچه می کرد و همچنین دارای حفره ای برای آسیاب لوازم آرایشی بود ، که آن را یک لوحه دومنظوره می کرد.
این ها بعداً لوحه های ماهی مانند شدند. احتمالا دلیلش اینستکه ماهی نماد رستاخیز و زندگی نو است.
لوحه های ماهی شکل را معمولا برای اعضای خانوادهٔ پادشاهی با سنگ های گران بها آذین می کردند.
این لوحه ها به ظروفی با شکل بابون تبدیل شده اند تا بتوانند سرمه ای را که برای مصریان باستان دارای معانی نمادین است نگهداری کنند. ( آوازهٔ بابون ها به دلیل پیوندشان با «توث»، خدای خرد است )
• همکاری کنندگان ویکی پدیا، « Beauty and cosmetics in ancient Egypt»، ویکی پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد ( بازیابی ۲۷ فروردین ۱۴۰۰ )
