واژه فارسی تاجیکی، سمرقندی ( ازبک ) : زُوالَه بتون - butun Zuvalayi زَواله در گویش سمرقندیان بصورت زُواله، یعنی چانه خمیر نان، یک گلوله خمیر است که از آن یکتا نان سازند. زواله بتون مجاز از رزق فراخ و زندگی
... [مشاهده متن کامل]
... [مشاهده متن کامل]
آرام و مرفه است که از نخست تقدیر نصیب کسی گردانیده است. مثال در گویش: زواله شما از اول بتون آمدگی ( آمده است ) خدا گویید زوالیتان ( زواله تان ) از اول بتون باشد. یعنی تقدیر شما از اول با روزی وسیع بوده.