زندیقی
لغت نامه دهخدا
پیشنهاد کاربران
"بدان که خدای تعالی، قوّتی به پیغمبران، صلوات الله علیهم اجمعین، داده است و قوّة دیگر به پادشاهان، و بر خلق روی زمین واجب کرده که بدان دو قوّة بباید گروید و بدان راه راست ایزدی بدانست . و هر کس که آن را از فلک و کواکب و بروج داند، آفریدگار را از میانه بردارد و معتزلی و زندیقی و دهری باشد و جای او دوزخ بود"
... [مشاهده متن کامل]
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم
... [مشاهده متن کامل]
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم
زندیک در عربی زندیق، در لغت به معنای خواننده زند می باشد. اما به معنای بدعتگذار به کار می رود و به ویژه به مزدکیان اطلاق می شود. ( از کتاب افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی، نوشته پروانه پورشریعتی )