زندیقی. [ زِ ] ( حامص ) الحاد. کفر. بیدینی. ( ناظم الاطباء ). || ( ص نسبی ) ملحد. کافر. بیدین : هر کس که آن را از فلک و کواکب داند...معتزلی و زندیقی و دهری شود و جای وی در دوزخ بود. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 93 ). رجوع به ماده قبل شود.
پیشنهاد کاربران
زندیک در عربی زندیق، در لغت به معنای خواننده زند می باشد. اما به معنای بدعتگذار به کار می رود و به ویژه به مزدکیان اطلاق می شود. ( از کتاب افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی، نوشته پروانه پورشریعتی )
