زنان در پانک راک

زنان از زمان تأسیس پانک راک در دهه ۱۹۷۰ سهم قابل توجهی در موسیقی اش و خرده فرهنگ پانک داشته اند. [ ۱] [ ۲] برخلاف موسیقی راک و عرصه های هوی متال دهه ۱۹۷۰ که مرد محور بودند، بی دولتی و ذهنیت ضد فرهنگی عرصه پانک در اواسط و اواخر دهه ۱۹۷۰، زنان را به مشارکت در این عرصه تشویق می کرد. این مشارکت در آن زمان در پیشرفت تاریخی موسیقی پانک به ویژه در ایالات متحده و پادشاهی متحده نقش بسیاری داشت و همچنان بر نسل های بعدی تأثیر می گذارد و آنها را قادر می سازد. [ ۳] زنان به عنوان خواننده های اصلی، نوازنده ها، بند کاملاً زنانه، مج، همکاری و طراحی مد در عرصهٔ پانک شرکت کرده اند. [ ۴]
هلن ردینگتون، مورخ راک، نوشت که تصویر مشهور زنان نوازنده جوان پانک که به جنبه های مد صحنه ( جوراب های فیش نت، موهای تند و تیز و غیره ) متمرکز است، تفکر قالبی است. وی اظهار داشت که بسیاری از زنان پانک، اگر نه همه، بیشتر به ایدئولوژی پانک و پیامدهای سیاسی - اجتماعی اش علاقه داشتند، نه به مد. [ ۵] [ ۶] کارولین کوون، مورخ موسیقی ادعا می کند که قبل از پانک، زنان در موسیقی راک عملاً نامرئی بودند. در مقابل، در پانک، او استدلال می کند، «نوشتن کل تاریخ موسیقی پانک بدون ذکر هیچ گروه موسیقی مردی ممکن است - و من فکر می کنم بسیاری از مردم این موضوع را بسیار تعجب آور می دانند. »[ ۷] [ ۸]