وضعیت زنان در بنگلادش در طی چند قرن گذشته در معرض تغییرات اساسی بوده است. زنان بنگلادشی از زمان به دست آوردن استقلال این کشور در سال ۱۹۷۱ پیشرفت های چشمگیری داشته اند. در چهار دهه گذشته شاهد افزایش توانمندی سیاسی زنان، چشم انداز بهتر شغل، افزایش فرصت های تحصیل و تصویب قوانین جدید برای حمایت از حقوق خود بوده ایم، هرچند که سیاست های بنگلادش در مورد حقوق زنان تحت تأثیر ارزش های مردسالار است. [ ۳] تا تاریخ ۲۰۱۸[ بروزرسانی] ، نخست وزیر بنگلادش، رئیس مجلس، رهبر مخالف زنان بودند. بنگلادشی ها همچنین از سال ۱۹۸۸ مردی را به عنوان نخست وزیر انتخاب نکرده اند.
داده های موجود در مورد سلامت، تغذیه، آموزش و عملکرد اقتصادی نشان می دهد که در دهه ۱۹۸۰ وضعیت زنان در بنگلادش به طور قابل توجهی پایین تر از وضعیت مردان بود. زنان، طبق عرف و عمل، تقریباً در تمام جنبه های زندگی خود مطیع مردان بودند. استقلال بیشتر امتیاز ثروتمندان یا ضرورت فقیران بود.
میزان سواد در بنگلادش بر اساس تخمین های ۲۰۱۲ برای جمعیت در سنین ۱۵ سال و بالاتر، برای زنان ( ۵۵٫۱٪ ) در مقایسه با مردان ( ۶۲٫۵٪ ) پایین تر است. [ ۴]
طی دهه های گذشته، بنگلادش سیاست های آموزشی خود را بهبود بخشیده است؛ و دسترسی دختران به آموزش افزایش یافته است. در دهه ۱۹۹۰، ثبت نام دختران در دبستان به سرعت افزایش یافته است. اگرچه در حال حاضر برابری جنسیتی در ثبت نام ها در مقطع ابتدایی و متوسطه پایین وجود دارد، اما درصد دختران در سال های بعد از دوره متوسطه کاهش می یابد. [ ۵]
زنان در بنگلادش مشغول فعالیتهای شغلی زیادی هستند، از کارهای داخل خانه گرفته تا کارهای خارج از منزل. کار زنان اغلب رده پایین و با حقوق کم گزارش شده است. [ ۶]
حقوق وراثت زنان ضعیف است: قوانین تبعیض آمیز و هنجارهای اجتماعی مردسالاری دسترسی بسیاری از زنان به زمین را دشوار می کند. [ ۷] بیشتر زنان مطابق تفسیرهای محلی از قانون شریعت ارث می برند.
بودایی های بومی و هندو جاموما با پیشینه سینو و تبت با هدف تشدید خشونت و سیاست های نسل کشی توسط بنگلادشی مورد هدف دولت بنگلادشی قرار گرفته اند، زیرا مهاجران قومی بنگالی به سرزمین های جاموما حاکم شدند ، کنترل ارتش را به دست گرفتند و با ارتش بنگلادشی درگیر تجاوز جنسی گسترده به زنان شدند. قتل عام کل روستاها و حمله به اماکن مذهبی هندو و بودایی با هدفگذاری عمدی راهبان و راهبه ها صورت گرفت. [ ۸]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفداده های موجود در مورد سلامت، تغذیه، آموزش و عملکرد اقتصادی نشان می دهد که در دهه ۱۹۸۰ وضعیت زنان در بنگلادش به طور قابل توجهی پایین تر از وضعیت مردان بود. زنان، طبق عرف و عمل، تقریباً در تمام جنبه های زندگی خود مطیع مردان بودند. استقلال بیشتر امتیاز ثروتمندان یا ضرورت فقیران بود.
میزان سواد در بنگلادش بر اساس تخمین های ۲۰۱۲ برای جمعیت در سنین ۱۵ سال و بالاتر، برای زنان ( ۵۵٫۱٪ ) در مقایسه با مردان ( ۶۲٫۵٪ ) پایین تر است. [ ۴]
طی دهه های گذشته، بنگلادش سیاست های آموزشی خود را بهبود بخشیده است؛ و دسترسی دختران به آموزش افزایش یافته است. در دهه ۱۹۹۰، ثبت نام دختران در دبستان به سرعت افزایش یافته است. اگرچه در حال حاضر برابری جنسیتی در ثبت نام ها در مقطع ابتدایی و متوسطه پایین وجود دارد، اما درصد دختران در سال های بعد از دوره متوسطه کاهش می یابد. [ ۵]
زنان در بنگلادش مشغول فعالیتهای شغلی زیادی هستند، از کارهای داخل خانه گرفته تا کارهای خارج از منزل. کار زنان اغلب رده پایین و با حقوق کم گزارش شده است. [ ۶]
حقوق وراثت زنان ضعیف است: قوانین تبعیض آمیز و هنجارهای اجتماعی مردسالاری دسترسی بسیاری از زنان به زمین را دشوار می کند. [ ۷] بیشتر زنان مطابق تفسیرهای محلی از قانون شریعت ارث می برند.
بودایی های بومی و هندو جاموما با پیشینه سینو و تبت با هدف تشدید خشونت و سیاست های نسل کشی توسط بنگلادشی مورد هدف دولت بنگلادشی قرار گرفته اند، زیرا مهاجران قومی بنگالی به سرزمین های جاموما حاکم شدند ، کنترل ارتش را به دست گرفتند و با ارتش بنگلادشی درگیر تجاوز جنسی گسترده به زنان شدند. قتل عام کل روستاها و حمله به اماکن مذهبی هندو و بودایی با هدفگذاری عمدی راهبان و راهبه ها صورت گرفت. [ ۸]
wiki: زنان در بنگلادش