زنان در استرالیا

زنان در استرالیا ( انگلیسی: Women in Australia ) به نقش و حضور جمعیتی و فرهنگی زنان در استرالیا اشاره دارد. زنان استرالیایی در بسیاری از زمینه ها به توسعه این کشور کمک زیادی کرده اند. از لحاظ تاریخی، یک سوگیری مردانه بر فرهنگ استرالیا حاکم بوده است. [ ۳] از سال ۱۹۸۴، قانون تبعیض جنسی ۱۹۸۴ تبعیض جنسیتی را در سراسر استرالیا در طیف وسیعی از زمینه های زندگی عمومی، از جمله کار، محل اقامت، تحصیل، ارائه کالاها، امکانات و خدمات، فعالیت های سازمان ها و اداره امور اجتماعی ممنوع کرده است. اگرچه برخی نابرابری های باقی مانده هنوز پابرجا هستند. استرالیا در سال ۲۰۱۷ توسط گروه تحقیقاتی New World Wealth به عنوان امن ترین کشور جهان برای زنان شناخته شد. [ ۴]
استرالیا در سال ۱۷۸۸ به عنوان مستعمره تأسیس شد. جمعیت آن عمدتاً مرد بودند، بین سال های ۱۷۸۸ و ۱۷۹۲، حدود ۳۵۴۶ مرد و ۷۶۶ زن در سیدنی حضور داشتند. [ ۶] این عدم تعادل شدید جنسیتی مشکلات اجتماعی زیادی ایجاد کرد. برخی از زنان به دلیل شرایط اقتصادی و عدم تعادل جنسیتی به تن فروشی می پرداختند. [ ۷] دولت های استعماری مشتاق رسیدگی به عدم تعادل جنسیتی بودند. اولین تلاش برای جبران این عدم تعادل، سفر لیدی جولیان بود، کشتی ای که فقط برای حمل محکومان زن به نیو ساوت ولز اجاره شده بود، اما در این سفر بدنام شد و به آن لقب «فاحشه خانه شناور» داده شد. [ ۸] مردان اروپایی نیز کالاهای اروپایی را با خدمات جنسی زنان بومی مبادله می کنند. [ ۹]
زنان در دوران استعمار نقش مهمی در آموزش و رفاه داشتند. الیزابت مک کواری، همسر فرماندار مک کواری، به رفاه زنان زندانی علاقه مند بود. [ ۱۰] الیزابت مکارتور هم عصر او نیز به دلیل «قدرت زنانه» خود در کمک به ایجاد صنعت پشم مرینوس استرالیا در طول غیبت اجباری همسرش جان ماکارتور پس از شورش رام مورد توجه قرار گرفت. [ ۱۱] خواهران کاتولیک خیریه در سال ۱۸۳۸ به ارائه مراقبت های در یک زندان زنان، بازدید از بیمارستان ها و مدارس و ایجاد شغل برای زنان محکوم پرداختند. آنها بیمارستان هایی را در چهار ایالت شرقی تأسیس کردند، که با بیمارستان سنت وینسنت، سیدنی در سال ۱۸۵۷ به عنوان یک بیمارستان رایگان برای همه مردم، به ویژه برای فقرا، شروع شد. [ ۱۲] بسیاری دیگر از راهبه های ایرلندی بیمارستان ها و مدارسی تأسیس کردند. [ ۱۳] کارولین چیشولم ( ۱۸۰۸–۱۸۷۷ ) یک پناهگاه زنان مهاجر تأسیس کرد و در دهه ۱۸۴۰ برای رفاه زنان در مستعمرات کار کرد. تلاش های بشردوستانه او بعداً باعث شهرت او در انگلستان شد و تأثیر زیادی در دستیابی به حمایت از خانواده های مستعمره داشت. [ ۱۴] جان بد پولدینگ، اولین اسقف کاتولیک سیدنی، در سال ۱۸۵۷ یک گروه راهبه استرالیایی به نام خواهران سامری خوب را برای کار در آموزش و امور اجتماعی تأسیس کرد. [ ۱۵] خواهران سنت جوزف در استرالیای جنوبی توسط سنت مری مک کیلوپ و پدر جولیان تنیسون وودز در سال ۱۸۶۷ تأسیس شد. [ ۱۶] [ ۱۷] مک کیلوپ در سراسر استرالیا سفر کرد و مدارس، صومعه ها و مؤسسات خیریه تأسیس کرد. او در سال ۲۰۱۰ توسط بندیکت شانزدهم به عنوان قدیس شناخته شد و اولین استرالیایی بود که توسط کلیسای کاتولیک مورد تجلیل قرار گرفت. [ ۱۸]