زنان در اروگوئه

زنان در اروگوئه به وضعیت زنانی که در اروگوئه متولد شده اند، در آن زندگی می کنند و اهل اروگوئه هستند می پردازد. با توجه به کشورها و فرهنگ های آنها، نسبت بسیار بالایی از زنان اروگوئه ای وجود دارد که در نیروی کار این کشور آمریکای جنوبی شرکت می کنند. قانون اروگوئه معتقد است که زنان اروگوئه از حقوق برابر برای قدرت، اقتدار و امتیازات برخوردار هستند. اما در واقعیت، زنان هنوز «مقام بالاتر اقتصادی، حرفه ای، سیاسی، اجتماعی و مذهبی» را اشغال نمی کنند. [ ۵] در رابطه با عرصه سیاسی، زنان سازمان ملل گزارش داد که یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ توسط اتحادیه بین پارلمانی ( IPU ) اروگوئه را به عنوان ۱۰۳ امین از ۱۸۹ کشور از نظر نمایندگی زنان در پارلمان رتبه بندی کرد. [ ۶] رتبه پایین اروگوئه تا حدودی به دلیل مشارکت سیاسی پایین آن از زنان است: تا سال ۲۰۱۴ تنها ۱۶ درصد از اعضای پارلمان زن هستند.
یکی از زنان برجسته اروگوئه ای پائولینا لوئیسی است. لوئیسی رهبر جنبش فمینیستی در کشور اروگوئه بود. در سال ۱۹۰۹، او اولین زن در این کشور بود که مدرک پزشکی گرفت و بسیار مورد احترام بود. او نماینده اروگوئه در کنفرانس های بین المللی زنان بود و به سراسر اروپا سفر کرد و نظر خود را در مورد حقوق زنان بیان کرد و در سال ۱۹۱۹، پائولینا نیروی حقوق زنان را در اروگوئه راه اندازی کرد. در سال ۱۹۲۲، کنفرانس پان - آمریکایی زنان پائولینا لوئیسی را به عنوان معاون افتخاری این نشست معرفی کرد و او همچنان به فعال بودن خود ادامه داد تا اینکه اروگوئه به زنان حق رأی داد.
خشونت خانگی یک مشکل بسیار جدی است، [ ۷] به ویژه جرایم به اصطلاح عاطفی، که تا سال ۲۰۱۷ طبق ماده ۳۶ قانون مجازات ( La pasión provocada por el adulterio ) - ماده ۳۶ - تحمل می شد . [ ۸] در تاریخ ۳۱ آذر ۱۳۹۶ ماده ۳۶ قانون مجازات برای رفع جرم شور و شوق اصلاح شد. [ ۹] از سال ۲۰۱۳ تلاش های سیاسی مداومی برای حذف این ماده از قانون جزا صورت گرفته است. [ ۱۰] [ ۱۱] [ ۱۲]
قبل از سال ۲۰۰۶، مرتکبین تجاوز، اگر پس از تجاوز، با قربانی ازدواج می کردند، از مجازات عفو می شدند. [ ۱۳] قانون اروگوئه در برابر خشونت خانگی از سال ۲۰۰۲ تصویب شده است. [ ۱۴]
بر اساس یک مطالعه سازمان ملل در سال ۲۰۱۸، اروگوئه پس از جمهوری دومینیکن، دومین کشور و بالاترین میزان قتل زنان توسط شرکای فعلی یا سابق را در آمریکای لاتین دارد. [ ۱۵]