زبان پارسی باستان

فرهنگ فارسی

یکی از زبانهای ایرانی در عهد هخامنشیان

پیشنهاد کاربران

شهر
زبان فارسی، بر پایه اسناد مکتوب و شواهد نوشتاری، به سه دوره تاریخی تقسیم می شود: فارسی باستان، فارسی میانه ( فارسی پهلوی ) و فارسی نو. کهن ترین اسناد شناخته شده این زبان به دوره شاهنشاهی هخامنشی، که دودمانی فارسی بود، تعلق دارد و برای تمایز این دوره از دوره های بعدی، آن را ( فارسی باستان ) می نامند.
...
[مشاهده متن کامل]

نکته: از آنجا که کهن ترین اسناد مکتوب فارسی باستان مربوط به دوره هخامنشی است، از وضعیت این زبان در دوره های پیش از هخامنشی آگاهی مستقیمی در دست نیست. با این حال، بر پایه دانش زبان شناسی، فارسی باستان پیش از هخامنشیان نیز به صورت گفتاری در میان فارسیان رواج داشته است و به کارگیری آن در کتیبه های هخامنشی نقش مهمی در ثبت و حفظ این مرحله از زبان فارسی داشته است.
بر اساس پژوهش های مجید قدیمی، زبان شناس:
بر پایه نظریه زبان های نیاکانی کهNostratic Languages یا Borean Languages نامیده میشود، همه زبان های جهان، بجز زبان قبیله های کوچک و دور افتاده از یک ریشه هستند که آن ریشه مشترک، با توجه به پیشینه و تاریخ سرزمین ایران که کهن ترین سر زمین جهان است همان زبان فارسی میباشد.
پسگشت ( بخش پژوهشی ) : در برگه 15 از کتاب ( ریشه شناسی واژگان شیرین ایرانی ) نوشته مجید قدیمی ( نوبت چاپ: یکم1401 ) آمده است.

زبان پارسی باستان