زانیج

لغت نامه دهخدا

زانیج. ( اِ ) وطن مألوف را گویند. ( برهان قاطع ). وطن را گویند. ( فرهنگ جهانگیری ) ( آنندراج ). مسقطالرأس و مولد و وطن و شهر. ( ناظم الاطباء ).

( وطن ، میهن

میهن
این واژه در سروده ها چندان پرکاربرد نبوده ولی به نظر می رسد در گفتار مردم کاربردی بوده.
در برهان قاطع و صحاح الفرس به این واژه اشاره شده.

زانیج - زادگاه

زانیج - زادگاه
دکتر پیراکه