ریشه تاریخی: در نظام اربابی پیش از اصلاحات ارضی، زمین مال ارباب بود و کشاورزان رعیت. بعضی رعایا نسق داشتند؛ یعنی حق عرفی کشت و آبادانی. نسق = حق ریشه، شخم، کود و زحمتی که کشاورز برای آباد کردن زمین کشیده بود.
... [مشاهده متن کامل]
در اصلاحات ارضی ( از ۱۳۴۱ ) : قانونگذار همین حق عرفی را مبنا گرفت. زارع صاحب نسق کسی بود که نسق به او واگذار شده یا در آمارها و دفاتر به عنوان �صاحب نسق� ثبت شده بود.
نتیجه: در مرحله اول اصلاحات ارضی، زمین به همین زارعین صاحب نسق واگذار شد و آن ها از کشاورز صاحب حق، به مالک رسمی تبدیل شدند.
تفاوت با زارع ساده: زارع ساده حق دائمی نداشت، ولی صاحب نسق حق ریشه و اولویت مالکیت داشت.
اختلافات: رسیدگی به دعاوی نسقی در صلاحیت شورای اصلاحات ارضی است.
نکته: این اصطلاح بیشتر مربوط به پرونده های قدیمی اصلاحات ارضی است.
... [مشاهده متن کامل]
در اصلاحات ارضی ( از ۱۳۴۱ ) : قانونگذار همین حق عرفی را مبنا گرفت. زارع صاحب نسق کسی بود که نسق به او واگذار شده یا در آمارها و دفاتر به عنوان �صاحب نسق� ثبت شده بود.
نتیجه: در مرحله اول اصلاحات ارضی، زمین به همین زارعین صاحب نسق واگذار شد و آن ها از کشاورز صاحب حق، به مالک رسمی تبدیل شدند.
تفاوت با زارع ساده: زارع ساده حق دائمی نداشت، ولی صاحب نسق حق ریشه و اولویت مالکیت داشت.
اختلافات: رسیدگی به دعاوی نسقی در صلاحیت شورای اصلاحات ارضی است.
نکته: این اصطلاح بیشتر مربوط به پرونده های قدیمی اصلاحات ارضی است.