زادگاه وحشی بافقی

اشعار وی از بهترین نمونه های اشعار عاشقانه فارسی است. که در دلباختگی انسان نهایت بهره را برده است از آنجا که کمتر از واژه های عربی استفاده کرده لذا برای اهل ادب آسان و روان می نماید
ایشان همراه برادر بزرگترش مرادی بافقی در نزد شرف الدین علی تلمذ کرده اند
وحشی دوران تکامل خود را در یزد گذراند اما به هرمز و هندوستان نیز سفر نمود.
او در اشعارش شاه طهماسب را ستوده و در زمان سه تن از شاهان صفوی ( : شاه طهماسب، شاه اسماعیل دوم و محمد خدابنده ) زیست. او یکی از موفق ترین شاعرانی است که از حکیم نظامی در اشعارش تقلید کرده است.
آرامگاه وحشی بافقی در محله پیرو برج روبروی شاهزاده فاضل است. گویند که وحشی در زیر سنگ مرمرینی که یکی از سروده های سوزناکش بر آن کنده شده، دفن شده است.
روی قبـرم بنویسید وفادار برفت
آن جگر سوخته خسته ازین دار برفت
آثار باقیماندهٔ وی عبارتند از دیوان اشعار، مثنوی خلد برین، مثنوی ناظر و منظور و مثنوی فرهاد و شیرین که این آخری به علت فوت وی ناتمام ماند و قرنها پس از او وصال شیرازی آن را به اتمام رساند.
رضاضحاکی راحت. دبیر تاریخ و ادبیات