ریشه نام ارومیه

پورداود نام اورمیه را ترکیبی از دو واژه آرامی �اور� به معنای شهر و �میاه� به معنای آب نوشته است.
♦️در هزوارش پهلوی، نوشته آرامی �میاه� آب خوانده می شود، ولی در شهر نامیدن �اور� جای تردید است. �اور� در زبان عبری به معنای نور آمده است مینورسکی با تکیه به متنی سریانی که در آن اسم مکانی به نام ارمیت در کنار دریاچه مزبور آمده است، نام اورمیه را �ارمیه� ( ارمیا ) و به ظاهر سریانی خوانده است. این نام در متون اسلامی به صورت اُرمیه و اُرمی آمده است. مردم محلی دریاچه مزبور را اورمی می نامند.
برخی مؤلفان عثمانی این دریاچه را ارومیه یا رومیه نوشته، و چنین پنداشته اند که منسوب به روم شرقی است. این نظر در همه موارد قاطع نیست، زیرا در نوشته های برخی مؤلفان معاصر ترکیه نیز نام دریاچه به صورت اورمیه آمده است. در متون کهن ایرانی نام این دریاچه به صورت چیچَست با یاء مجهول آمده است. واژه اوستایی چیچست به معنای درخشنده و شفاف است گمان می رود شوری و ذرات نمک فراوان موجب درخشندگی آن شده باشد. مؤلفان عهد اسلامی اغلب از شوری آب این دریاچه یاد کرده اند.
رضاضَحاکی راحت
دبیرو مدرس تاریخ
و. . . .