روز جهانی قدس

واژه ی کُد با حروف لاتین به شکل code هم یک رمز عددی به روش بازی کابلا میباشد. حروف ک و د ( کاف و دال ) در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۱۰ و ۲۵ میباشند. ۲۵ در این رمز همان عدد ۱۰ میباشد بصورت ۲ تا ۵ تائی یا ۵ تا ۲ تائی.
واژه ی انگلیسی code در اصل و ریشه یعنی قبل از اینکه معنای رمز عددی بخود بگیرد یک سوال به شکل زیر بوده: کو de یعنی ۴ و ۵ کجا هستند؟. منظور ۹ های غیبی هرکدام از افراد انسانی که چهار تا از آنها از یک جنس و پنج تا از جنس دیگرند ( زن و یا مرد ) .
من به دو قصه ی افسانه ای ادیان ابراهیمی؛ یکی آفرینش شش روزه جهان و استراحت یهوه در روز هفتم و دیگری خلق بابا آدم و ننه حوای حضرات موسا یا ایسا و محمّد و همچنین به یهوه ی قوم یهود به زبان آبراهام یا ابراهیم آقا یا سرور دنیا و آبّا به شکل آبابا یعنی بابای آسمانی ایسا و اقوام مسیحی و الله قوم عرب ساکن سرزمین حجاز و اقوام مسلمان ملقب به نور سماوات و الارض و اهورامزدای زرتشتیان و پارسیان زرتشتی و به شیوا، ویشنو و کریشنا ی هندوان و بودائیان باور و اعتقاد و ایمان ندارم بلکه به خدای حقیقی و واقعی یعنی این دنیا به شکل این آسمان و زمین عینی و فیزیکی و شش آسمان و شش زمین غیبی و متافیزیکی دیگر و هرآنچه که بین آنهاست، در محیط و محتوای هرکدام از گیتی ها، کیهان ها و یا جهان های متناهی، موازی، مساوی و بیشمار بطور مطلق یکسان و برابر.
کره ی زمین جزئی ناچیز است در هستی یا وجود، ماهیت و ذات مطلق، بیکران و بینهایت خدای حقیقی و واقعی یعنی پروردگار، خالق مخلوقات، آفریدگار کائنات که با خود مخلوقات و کائنات یکیست. لذا کل کره ی زمین مقدس است و نه فقط یک لکه ی کوچک روی آن به نام سرزمین مقدس از دیدگاه ادیان ابراهیمی یعنی یهودیت و مسیحیت و اسلام و همه ی جوامع بشری خود خدای حقیقی و واقعی اند در قالب جزئیات انسانی و همگی به یک سهم مساوی با هم محبوب وی میباشند و نه فقط سه قوم یهود و عرب و عجم.
ادیان مسیحیت و اسلام دارای پایه، اساس و یا بنیاد تئوریکی یا نظری خاص و ویژه ی خویش یعنی داستان آفرینش ( Genesis ) نمیباشند بلکه مانند دو تپه ی خاکستر و خاشاک روی آن دو ستون موسائی انباشته شده اند. چیزی در قصه ی اول موسا در دو دین بعدی نو میباشد، یکی روز یکشنبه در دین مسیحیت و دیگری روز شش شنبه یا جمعه در دین اسلام میباشند در رقابت با روز شنبه ی قوم یهود.