روز جمعه

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] هفتمین و آخرین روز از ایام هفته روز جمعه می باشد که آداب و احکام خاصی دارد و از احکام و اعمال آن در باب هایی نظیر طهارت، صلات، نکاح، اطعمه و اشربه و قضاء سخن گفته اند.
جمعه از اعیاد چهارگانه اسلامی (فطر، قربان، غدیر و جمعه) بلکه برتر از عید فطر و عید قربان است. جمعه، روز ظهور مهدی (علیه السلام) است.جمعه، روز پایانی هفته، مورد احترام مسلمانان است. به عقیدۀ برخی، جمعه از آن رو جمعه نامیده شده است که در آن برای نماز اجتماع می کنند.
روایات در باب جمعه
در روایتی از امام صادق علیه السّلام آمده است: «خداوند از هرچیزی، چیزی را برگزیده است ... و از روزها جمعه را اختیار کرده است». در روایتی از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله، روز جمعه به عنوان سرور و آقای روزها معرفی شده است. در روایات متعددی آمده است: جمعه روز عبادت و تقرب به خدای متعال با عمل صالح و ترک گناه است و ثواب عبادت در این روز بیش از روزهای دیگر می باشد. از این رو، بر بسیار دعا کردن و درخواست رحمت و آمرزش نمودن در روز جمعه و بسیار صلوات فرستادن بر محمّد و آل محمّد صلّی اللّٰه علیه و آله در این روز سفارش شده است. و نیز از امیر مؤمنان علیه السّلام روایت شده که فرمود: «در روز جمعه ساعت مبارکی است که بنده در آن ساعت چیزی از خدا نمی خواهد مگر آنکه به او عطا می کند».
تعلق جمعه به امام عصر
روز جمعه متعلّق به امام عصر صلوات اللّٰه علیه است که در آن به زیارت و توجه به آن حضرت سفارش شده است.
جمعه و قسم
...

پیشنهاد کاربران

واژه ی جُمعَه بصورت تفکیکی: ج وَ م عه، با توضیح کوتاه و فشرده به شرح زیر:
دو حرف ج وَ م ( جیم و میم ) در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۶ و ۲۸ میباشند با جمع رقمی مساوی با ۱۶ با تلفظ ۱ و ۶ برابر با ۷ و با جمع عددی مساوی با ۳۴ با تلفظ سه و چهار برابر با هفت.
...
[مشاهده متن کامل]

دو حرف ع ه ( عین و ها ) در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۲۱ و ۳۱ میباشند با جمع رقمی برابر با ۷ و با جمع عددی مساوی با ۵۲ با تلفظ ۲ تا ۵ مساوی با ۱۰ و در کنار هم بصورت زوج عددی ۵۵.
این کلمه در اصل و ریشه و به احتمال قوی یا قریب به یقین، از طریق بازی کردن با حروف و اعداد ساخته شده و از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نامعلوم، اشاره به ابعاد دهگانه ی نفسانی هرکدام از افراد انسانی داشته؛ مشتمل بر ۵ من ملکهانه و ۵ من شاهانه، جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، ملکوتی، آسمانی، فرافردوسی، پاراپارادیزی یا بهشت برینی و جاودانه.
همچنین به آسمان ها و زمین های هفتگانه و هرآنچه که بین آنهاست، اشاره داشته که در طی این سفر بسیار طولانی و دایره وار دنیوی، مقطعی، نزولی و صعودی محتوای کیهان یا جهان بین دو بهشت برین در ظهورات یا پیدایشات متوالی خود، همیشه یکی واقعی، عینی و فیزیکی خواهد بود و شش تای دیگر غیبی، برزخی و متافیزکی.
سوال اینکه چرا آسمان ها و زمین ها در طی این سفر بسیار طولانی و دایره وار دنیوی، ۱۰ تا نمیباشند بلکه ۷ تا ؟!.
این سوال تاکنون از طرف هیچکدام از به اصطلاح عالِمین پیرو ادیان ابراهیمی یعنی یهودیت و مسیحیت و اسلام ( منجمله بنیانگذاران و مخترعین یوغ های سنگین و سبک شرایع این سه دین؛ یعنی حضرات موسا یا موسی؛ ایسا یا عیسی و محمّد ) به این شکل طرح نگردیده، چه رسد به ارائه ی یک پاسخ حقیقی به آن.

آدینه