رواقی گرایی (stoicism)
از مکاتب مهم فلسفه در یونان باستان، که در حدود ۳۰۰پ م به دست زنونِ کیتیومیبنیاد گذاشته شد. رواقیان فیلسوفان مادّه گرایی معتقد به همه خدایی (وحدت وجود)بودند که عقیده داشتند خوشبختی در پذیرفتن قانون جهان هستی است. آنان بر برادری تأکید می کردند، برده داری را مردود می شمردند و اعتقاد به جهان وطنیداشتند. نام این مکتب از رواقی گرفته شده است که زنون در آن تعلیم می داد. در قرن های ۲ و ۳پ م، رواقیان نقش بارزی در جنبش های انقلابی یونان و روم ایفا کردند. پس از قرن ۱پ م آیین رواقی به صورت فلسفۀ طبقۀ حاکم درآمد و اهمیت انقلابی اش را از دست داد. سِنِکا، اپیکتتوسو مارکوس اورلیوس آنتونینوسرواقیان برجستۀ این دوره بودند.
از مکاتب مهم فلسفه در یونان باستان، که در حدود ۳۰۰پ م به دست زنونِ کیتیومیبنیاد گذاشته شد. رواقیان فیلسوفان مادّه گرایی معتقد به همه خدایی (وحدت وجود)بودند که عقیده داشتند خوشبختی در پذیرفتن قانون جهان هستی است. آنان بر برادری تأکید می کردند، برده داری را مردود می شمردند و اعتقاد به جهان وطنیداشتند. نام این مکتب از رواقی گرفته شده است که زنون در آن تعلیم می داد. در قرن های ۲ و ۳پ م، رواقیان نقش بارزی در جنبش های انقلابی یونان و روم ایفا کردند. پس از قرن ۱پ م آیین رواقی به صورت فلسفۀ طبقۀ حاکم درآمد و اهمیت انقلابی اش را از دست داد. سِنِکا، اپیکتتوسو مارکوس اورلیوس آنتونینوسرواقیان برجستۀ این دوره بودند.
wikijoo: رواقی_گرایی