رعوه

رعوة. [ رَ وَ ] ( ع مص ) رَعْوْ. رِعوَة. بازایستادن مرد از کار خود. ( ناظم الاطباء ) . باز ایستادن. ( دهار ) . رجوع به رَعْوْ شود.
رعوة. [ رِ وَ ] ( ع مص ) رَعوَة. رَعْوْ. ( ناظم الاطباء ) . رجوع به رَعْوْ و رَعوَة شود. || پرداختن از جهل و بدی و باز ایستادن از آن. ( منتهی الارب ) .
رعوة. [ رُ وَ ] ( ع مص ) رَعوَة. رِعوَة. ( منتهی الارب ) . رجوع به رَعْوْ و رَعوَة شود.
منبع. لغت نامه دهخدا