رعل

رعل. [ رَ ] ( ع اِ ) بینی کوه. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . رجوع به رَعن شود. || جامه های مرد. ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) . || آنچه از گوش گوسپند و ماده شتر بریده آونگان گذارند. ( ناظم الاطباء ) آنندراج ) ( منتهی الارب ) .
رعل. [ رَ ع َ ] ( ع مص ) مصدر به معنی رَعالَة. ( ناظم الاطباء ) . حمق. ( اقرب الموارد ) . رجوع به رعالة شود.
رعل. [ رَ ع َل ْ ل َ ] ( ع حرف ) از حروف مشبهه بفعل به معنی لَعَل َّ و مگر و کاش و شاید. ( ناظم الاطباء ) .
رعل. [ رُ ] ( ع ص ) ج ِ رَعلاء. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) . رجوع به رَعلاء شود.
رعل. [ رَ ] ( اِخ ) نام موضعی. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) .
رعل. [ رِ ] ( اِخ ) رعل و ذکوان ، دو قبیله اند از سلیم. ( منتهی الارب ) . || اطمی ( قلعه ای ) است. ( منتهی الارب ) .
منبع. لغت نامه دهخدا