رعبون
لغت نامه دهخدا
دانشنامه عمومی
پیشنهاد کاربران
رعبون. [ رَ ] ( ع اِ ) یا ربون. بیعانه. مزد. مؤلف نشوءاللغة گوید: عربون یا اربون و عامه رعبون گویند و برخی از فصیحان با حذف حرف اول [ربون ] گفته اند. ( از نشوءاللغةص 92 ) . رجوع به ربون ( در معنی بیعانه و مزد ) شود.
منبع. لغت نامه دهخدا
منبع. لغت نامه دهخدا
