رعبوبه
لغت نامه دهخدا
پیشنهاد کاربران
( رعبوبة ) رعبوبة. [ رُ بو ب َ ] ( ع ص ) مؤنث رعبوب. ( منتهی الارب ) . بددل ترسنده. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . || ( اِ ) پاره ای از کوهان شتر. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) . || بن شکوفه نخستین بر درخت خرما و یا دیگر درختان. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) . بن شکوفه خرما. ج ، رَعابیب. ( از اقرب الموارد ) . || ( ص ) ماده شتر سبکرو. || دختر درازبالا و پرگوشت نازک اندام ، یا دختر سپیدرنگ خوب صورت نازک اندام پرگوشت و ملیح شیرین گفتار. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . ناعمة. ( اقرب الموارد ) . رجوع به رعبوب و ناعمة شود.
... [مشاهده متن کامل]
منبع. لغت نامه دهخدا
... [مشاهده متن کامل]
منبع. لغت نامه دهخدا