رازمیک نیکوغوسی داوویان ( ارمنی: Ռազմիկ Նիկողոսի Դավոյան زاده ۳ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ – درگذشتهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲ ) شاعر و روزنامه نگار اهل ارمنستان بود.
در سال ۱۹۴۰ در روستای متس پارنی، ارمنستان تولد یافته است. در سال ۱۹۵۸ دانشسرای پزشکی شهر لنیناکان را به پایان برد و سپس در سال ۱۹۶۴ از انستیتوی تربیت معلم آبوویان ایروان در رشته زبان و ادبیات فارغ التحصیل شد.
... [مشاهده متن کامل]
در سال های ۷۰–۱۹۶۳ عضو هیئت تحریریه روزنامه ادبی بود. در سال های ۶۵–۱۹۶۳ نیز بخش پزشکی و انسان شناسی ماهنامه «دانش و تکنیک» را اداره کرده است. از سال ۱۹۷۵ به بعد منشی مسئول هیئت امنای اعطای جوایز هنری و ادبی جمهوری ارمنستان است.
بین سال های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ میلادی وی رئیس اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود.
آثار رازمیک داوویان که در بیش از ده کتاب منتشر شده به اکثر زبان های ملل اتحاد شوروی و دیگر زبان های جهان ترجمه شده است.
وی در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
باد چهر جهان می روبد
تاریکی - با پاره های سیاهش، بر درختان فرومی نشیند
و گنجشک ها - همچو زینت های سال نو با سوسوهای کوچک خیره کننده در لای برگ ها پناه می جویند.
ماه از آن بالا بی وقفه می نگرد:
«چگونه است که با چشمان بسته نیز آنان به هر لحظه بیدارند؟
رودها از چه برهم نمی شورند؟
و با آوازهای بی نامشان چه می گویند؟
در آب های بی انتهای اقیانوس های دوردست ماهیان به چه می اندیشند؟
و سرانجام باد با مراتع خنده های سرد، غیبت که می گوید؟
شیشه ها چه را به طنین در میانه می نهند
با حسرت های بی پناه آواره… ؟»
تاریکی با پاره های سیاهش بر درختان خسته بر می نشیند
و آفتاب، بزنر پُر زور ابرها، ابرهای آتشین گیسو را به مغاک جهان ترک خورده می کشد
وصف های دراز مورچگان به تدفین آفتاب خسته می روند.
ستارگان برمی خیزند تا سنگ های گور قربانیان را
زیر و زبر کنند و خاک هاشان را بیزند.
• مدال یادبود نخست وزیر ارمنستان
در سال ۱۹۴۰ در روستای متس پارنی، ارمنستان تولد یافته است. در سال ۱۹۵۸ دانشسرای پزشکی شهر لنیناکان را به پایان برد و سپس در سال ۱۹۶۴ از انستیتوی تربیت معلم آبوویان ایروان در رشته زبان و ادبیات فارغ التحصیل شد.
... [مشاهده متن کامل]
در سال های ۷۰–۱۹۶۳ عضو هیئت تحریریه روزنامه ادبی بود. در سال های ۶۵–۱۹۶۳ نیز بخش پزشکی و انسان شناسی ماهنامه «دانش و تکنیک» را اداره کرده است. از سال ۱۹۷۵ به بعد منشی مسئول هیئت امنای اعطای جوایز هنری و ادبی جمهوری ارمنستان است.
بین سال های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ میلادی وی رئیس اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود.
آثار رازمیک داوویان که در بیش از ده کتاب منتشر شده به اکثر زبان های ملل اتحاد شوروی و دیگر زبان های جهان ترجمه شده است.
وی در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
باد چهر جهان می روبد
تاریکی - با پاره های سیاهش، بر درختان فرومی نشیند
و گنجشک ها - همچو زینت های سال نو با سوسوهای کوچک خیره کننده در لای برگ ها پناه می جویند.
ماه از آن بالا بی وقفه می نگرد:
«چگونه است که با چشمان بسته نیز آنان به هر لحظه بیدارند؟
رودها از چه برهم نمی شورند؟
و با آوازهای بی نامشان چه می گویند؟
در آب های بی انتهای اقیانوس های دوردست ماهیان به چه می اندیشند؟
و سرانجام باد با مراتع خنده های سرد، غیبت که می گوید؟
شیشه ها چه را به طنین در میانه می نهند
با حسرت های بی پناه آواره… ؟»
تاریکی با پاره های سیاهش بر درختان خسته بر می نشیند
و آفتاب، بزنر پُر زور ابرها، ابرهای آتشین گیسو را به مغاک جهان ترک خورده می کشد
وصف های دراز مورچگان به تدفین آفتاب خسته می روند.
ستارگان برمی خیزند تا سنگ های گور قربانیان را
زیر و زبر کنند و خاک هاشان را بیزند.
• مدال یادبود نخست وزیر ارمنستان