دیکلوفناک ( به انگلیسی: Diclofenac ) یکی از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است که معمولاً جهت کنترل درد استفاده می شود.
دیکلوفناک به عنوان کاهنده درد، تحریک، تورم و خشکی مفصل در آرتریت، نقرس و سایر بیماری های روماتیسمی و نیز برای درمان دیگر موارد درد مثل سردرد، درد عضلانی، درد قاعدگی، درد پس از جراحی، تب و زایمان نیز استفاده می شود. [ ۱]
دیکلوفناک از مهارکننده های قوی آنزیم سیکلواکسیژناز است. آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندین ها می شود. حداقل دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox - 1 و Cox - 2. این دارو با مهار سیکلواکسیژناز تولید پروستاگلاندین ها و ترومبوکسان را کاهش می دهد و به این روش اثر ضد درد و التهاب خود را نشان می دهد.
دیکلوفناک از راه های خوراکی، تزریقی، پماد ( ژل موضعی ) و شیاف استفاده می شود.
• در بیماران حساس به آسپیرین یا دیگر داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی
• در بیماران دچار پورفیری کبدی نباید مصرف شود.
• آلرژی به شیر
• حول و حوش جراحی عروق کرونر
• در بیماران دچار اختلالات کلیوی، کبدی یا قلبی با احتیاط و با حداقل میزان ممکن به کار رود، در ضمن وضعیت عملکرد کلیه مرتباً کنترل گردد.
• در بیماران دچار زخم معده فعال از مصرف آن خودداری شود. همچنین بیماران با سابقه زخم بهتر است از مصرف این دارو پرهیز نموده و در صورت بروز صدمات معدی، روده ای مصرف آن قطع گردد.
• این دارو در افراد پیر و همچنین افرادی که سابقه حمله آسم و حساسیتی دارند بااحتیاط مصرف شود.
• طی ۲ سال گذشته گزارش های متعددی از فلج ناشی از تزریق دیکلوفناک در کودکان زیر ۱۳ سال به مرکز ثبت و بررسی عوارض جانبی داروها ارسال شده است.
عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال و خون ریزی یا زخم معده ممکن است بروز نماید. واکنش های آلرژیک به ویژه آنژیوادم، برونکواسپاسم و بثورات جلدی و نیز عوارضی نظیر سرگیجه، سردرد، اختلالات شنوایی مانند وزوز گوش و دفع خون از ادرار ممکن است ایجاد گردد.
در مصرف هم زمان با مهارکننده های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین ( ACE ) ، سبب مهار اثر ضدفشار خون این داروها گردیده، و احتمالاً خطر نارسایی کلیوی و بالا رفتن پتاسیم خون را افزایش می دهد. مصرف داروهای ضدمیکروبی از دسته کینولون ها مثل سیپروفلوکساسین همراه دیکلوفناک خطر بروز تشنج را افزایش می دهند. خطر سمیت کلیوی در صورت مصرف هم زمان سیکلوسپورین و دیکلوفناک افزایش می یابد. دفع لیتیوم و نیز احتمالاً متوترکسات به وسیله این دارو کاهش یافته، سمیت آن ها افزایش می یابد. عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال، و نیز گاهگاهی خون ریزی یا زخم ممکن است بروز نماید.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفدیکلوفناک به عنوان کاهنده درد، تحریک، تورم و خشکی مفصل در آرتریت، نقرس و سایر بیماری های روماتیسمی و نیز برای درمان دیگر موارد درد مثل سردرد، درد عضلانی، درد قاعدگی، درد پس از جراحی، تب و زایمان نیز استفاده می شود. [ ۱]
دیکلوفناک از مهارکننده های قوی آنزیم سیکلواکسیژناز است. آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندین ها می شود. حداقل دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox - 1 و Cox - 2. این دارو با مهار سیکلواکسیژناز تولید پروستاگلاندین ها و ترومبوکسان را کاهش می دهد و به این روش اثر ضد درد و التهاب خود را نشان می دهد.
دیکلوفناک از راه های خوراکی، تزریقی، پماد ( ژل موضعی ) و شیاف استفاده می شود.
• در بیماران حساس به آسپیرین یا دیگر داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی
• در بیماران دچار پورفیری کبدی نباید مصرف شود.
• آلرژی به شیر
• حول و حوش جراحی عروق کرونر
• در بیماران دچار اختلالات کلیوی، کبدی یا قلبی با احتیاط و با حداقل میزان ممکن به کار رود، در ضمن وضعیت عملکرد کلیه مرتباً کنترل گردد.
• در بیماران دچار زخم معده فعال از مصرف آن خودداری شود. همچنین بیماران با سابقه زخم بهتر است از مصرف این دارو پرهیز نموده و در صورت بروز صدمات معدی، روده ای مصرف آن قطع گردد.
• این دارو در افراد پیر و همچنین افرادی که سابقه حمله آسم و حساسیتی دارند بااحتیاط مصرف شود.
• طی ۲ سال گذشته گزارش های متعددی از فلج ناشی از تزریق دیکلوفناک در کودکان زیر ۱۳ سال به مرکز ثبت و بررسی عوارض جانبی داروها ارسال شده است.
عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال و خون ریزی یا زخم معده ممکن است بروز نماید. واکنش های آلرژیک به ویژه آنژیوادم، برونکواسپاسم و بثورات جلدی و نیز عوارضی نظیر سرگیجه، سردرد، اختلالات شنوایی مانند وزوز گوش و دفع خون از ادرار ممکن است ایجاد گردد.
در مصرف هم زمان با مهارکننده های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین ( ACE ) ، سبب مهار اثر ضدفشار خون این داروها گردیده، و احتمالاً خطر نارسایی کلیوی و بالا رفتن پتاسیم خون را افزایش می دهد. مصرف داروهای ضدمیکروبی از دسته کینولون ها مثل سیپروفلوکساسین همراه دیکلوفناک خطر بروز تشنج را افزایش می دهند. خطر سمیت کلیوی در صورت مصرف هم زمان سیکلوسپورین و دیکلوفناک افزایش می یابد. دفع لیتیوم و نیز احتمالاً متوترکسات به وسیله این دارو کاهش یافته، سمیت آن ها افزایش می یابد. عوارض گوارشی شامل تهوع، اسهال، و نیز گاهگاهی خون ریزی یا زخم ممکن است بروز نماید.
wiki: دیکلوفناک