دیوالی
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
دیوالی (قصرقند). دیوالی، روستایی در دهستان هلونچکان بخش مرکزی شهرستان قصرقند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳ نفر ( ۱۴ خانوار ) بوده است. [ ۱]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفبر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳ نفر ( ۱۴ خانوار ) بوده است. [ ۱]
wiki: دیوالی (قصرقند)
دانشنامه آزاد فارسی
پیشنهاد کاربران
همان طور که به احتمال زیاد می دانید، در باور هندو، گاو حیوان مقدسی است. یکی از راه هایی که به گمان هندی ها باعث می شود تقدس گاو شامل حالشان شود، این است که روی زمین بخوابند و گاوها کمرشان را هنگام عبور از مسیر، لگد کنند. این رسم عجیب در محله گارابادا واقع در ایالت غربی گجرات انجام می شود. ساکنان گارابادا بر این باورند که لگدمال شدن کمر افراد به وسیله سُم گاو، باعث کم شدن مشکلات آن ها در زندگی می شود. البته فرصت لگد شدن توسط گاوها نصیب هرکسی نمی شود و اگر پای گاو به کسی بخورد، نشانه خوش اقبالی او در این مراسم است. پیشنهاد می کنیم که برای آشنایی بیشتر با این کشور، راهنمای سفر به هند را بخوانید و نکات مهم را درباره این سرزمین بدانید.
... [مشاهده متن کامل]
این افراد در روز اول جشنواره دیوالی، یک شب را در معابد به دعا کردن سپری می کنند و فردای آن روز در مسیر گاوها دراز می کشند. قبل از اجرای مراسم نیز گاوها کاملاً تزیین شده هستند. نکته تعجب برانگیز این است که برخلاف سایر مراسم عجیب هند، تاکنون گزارشی مبنی بر صدمه های جدی و فوت افرادی وجود نداشته که در مسیر رفت وآمد این گاوها قرار گرفته اند. باوجوداینکه این رسم در همه نقاط هند برگزار نمی شود، اما به هرحال گاو برای هندی ها احترام دارد و پیش از سفر لازم است درباره عقاید هندی ها و کارهای ممنوع در هند بدانید تا هنگام سفر با مشکل مواجه نشوید. ( لست سکند )
... [مشاهده متن کامل]
این افراد در روز اول جشنواره دیوالی، یک شب را در معابد به دعا کردن سپری می کنند و فردای آن روز در مسیر گاوها دراز می کشند. قبل از اجرای مراسم نیز گاوها کاملاً تزیین شده هستند. نکته تعجب برانگیز این است که برخلاف سایر مراسم عجیب هند، تاکنون گزارشی مبنی بر صدمه های جدی و فوت افرادی وجود نداشته که در مسیر رفت وآمد این گاوها قرار گرفته اند. باوجوداینکه این رسم در همه نقاط هند برگزار نمی شود، اما به هرحال گاو برای هندی ها احترام دارد و پیش از سفر لازم است درباره عقاید هندی ها و کارهای ممنوع در هند بدانید تا هنگام سفر با مشکل مواجه نشوید. ( لست سکند )
دیوالی از جمله جشن های هندوان است.
دیوالی یک جشنوارهٔ پنج روزهٔ هندوها است که در سراسر هند اجرا می شود و تاریخ اجرای آن به زمان های پیش از تاریخ بازمی گردد.
این جشنواره پنج روزه بر اساس گاهشماری هندی، در روز پانزدهم کارتیکا آغاز می شود. از آنجایی که محاسبهٔ ماه های هندی، قمری است؛ تاریخ دیوالی در تقویم های دیگر متغیر است.
... [مشاهده متن کامل]
طی روزهای پیش از جشن، تمام خانه ها پاکیزه و مرتب شده و پنجره ها برای خوشامدگویی به لاکشمی ( Lakshmi ) ، الههٔ توانگری و کامیابی گشوده می شوند.
نام دیوالی، تغییریافته واژهٔ دیپاوالی ( Deepavali ) – دیپا به معنی نور و آوالی به معنای ردیف و صف - و در کل به معنای صفی از نور است. در واقع نمایش نور در این جشنواره یکی از جذاب ترین بخش های آن است. تمام خانه ها، از فقیرانه ترین کلبه ها تا اشرافی ترین کاخ ها، با نور نارنجی رنگ فانوس هایی به نام دیا ( Diya ) برای تبریک و سلام به لاکشمی روشن می شوند.
فانوس یا دیپ ( Deep ) ، نشانهٔ دانش است و افروختن چراغ دانش در میان مردم به معنای درک فلسفهٔ هر روز خاص از این جشنواره و به عمل درآوردن این فلسفه، در زندگی روزمره است.
طرح های الوان رنگولی ( Rangoli نقوشی سنتی و بسیار زیبا که در روزهای عید و مناسبت ها، از دیرباز برای تزیین کف اتاق، حیاط و درگاه خانه ها، برای خوشامدگویی به خدایان ترسیم می شده است. این نقاشی ها با پودرهای رنگ و توسط زنان اجرا می شده است ) ، گل آرایی و آتش بازی، این جشنواره را که پیام آور شادی، نشاط و خوشبختی در سال جدید است، از شکوه و زیبایی خاصی برخوردار می کند.
جشنوارهٔ دیوالی در ابعاد وسیع و تقریباً در تمام مناطق هند برگزار می شود و در واقع، پیش درآمد سال نو است. دیوالی حتی در کشورهایی چون تایلند، ترینیداد، سیام و مالایا نیز با تفاوت هایی اجرا می شود.
روز یکم دیوالی دهان ترایوداشی ( Dhantrayodashi ) یا دهان تراس ( Dhan teras ) نام دارد. «دهان» به معنای «ثروت» و «ترایوداشی» به معنی روز سیزدهم است. در کل این نام به روز سیزدهم از نیمهٔ نخست ماه قمری کارتیکا اشاره می کند که در آن، دهان وانتاری ( Dhanvantari ) ، یکی از نمودهای ویشنو ( Vishnu ) خدای هندی، از آب های اقیانوسی که دانش طب روحانی «اهوروداً را در خود دارد، خارج می شود و به مردم کمک می کند علیه بیماری و مرگ مبارزه کنند. در غروب این روز، هندوها باید حمام کنند و هدایای خود را که شامل فانوس های روشن دیا ( Deeya ) و شیرینی هایی به نام پراساد ( Prasad ) است را به حضور یاما راج ( Yama Raj خدای مرگ ) تقدیم کنند. این کار باید در نزدیک یک درخت مقدس که ممکن است در باغ یا خانهٔ شخصی افراد هم باشد، صورت می گیرد و در صورت نبودن چنین درختی، یک محل پاکیزه در حیاط جلوی خانه هم، قابل قبول خواهد بود.
دیوالی یک جشنوارهٔ پنج روزهٔ هندوها است که در سراسر هند اجرا می شود و تاریخ اجرای آن به زمان های پیش از تاریخ بازمی گردد.
این جشنواره پنج روزه بر اساس گاهشماری هندی، در روز پانزدهم کارتیکا آغاز می شود. از آنجایی که محاسبهٔ ماه های هندی، قمری است؛ تاریخ دیوالی در تقویم های دیگر متغیر است.
... [مشاهده متن کامل]
طی روزهای پیش از جشن، تمام خانه ها پاکیزه و مرتب شده و پنجره ها برای خوشامدگویی به لاکشمی ( Lakshmi ) ، الههٔ توانگری و کامیابی گشوده می شوند.
نام دیوالی، تغییریافته واژهٔ دیپاوالی ( Deepavali ) – دیپا به معنی نور و آوالی به معنای ردیف و صف - و در کل به معنای صفی از نور است. در واقع نمایش نور در این جشنواره یکی از جذاب ترین بخش های آن است. تمام خانه ها، از فقیرانه ترین کلبه ها تا اشرافی ترین کاخ ها، با نور نارنجی رنگ فانوس هایی به نام دیا ( Diya ) برای تبریک و سلام به لاکشمی روشن می شوند.
فانوس یا دیپ ( Deep ) ، نشانهٔ دانش است و افروختن چراغ دانش در میان مردم به معنای درک فلسفهٔ هر روز خاص از این جشنواره و به عمل درآوردن این فلسفه، در زندگی روزمره است.
طرح های الوان رنگولی ( Rangoli نقوشی سنتی و بسیار زیبا که در روزهای عید و مناسبت ها، از دیرباز برای تزیین کف اتاق، حیاط و درگاه خانه ها، برای خوشامدگویی به خدایان ترسیم می شده است. این نقاشی ها با پودرهای رنگ و توسط زنان اجرا می شده است ) ، گل آرایی و آتش بازی، این جشنواره را که پیام آور شادی، نشاط و خوشبختی در سال جدید است، از شکوه و زیبایی خاصی برخوردار می کند.
جشنوارهٔ دیوالی در ابعاد وسیع و تقریباً در تمام مناطق هند برگزار می شود و در واقع، پیش درآمد سال نو است. دیوالی حتی در کشورهایی چون تایلند، ترینیداد، سیام و مالایا نیز با تفاوت هایی اجرا می شود.
روز یکم دیوالی دهان ترایوداشی ( Dhantrayodashi ) یا دهان تراس ( Dhan teras ) نام دارد. «دهان» به معنای «ثروت» و «ترایوداشی» به معنی روز سیزدهم است. در کل این نام به روز سیزدهم از نیمهٔ نخست ماه قمری کارتیکا اشاره می کند که در آن، دهان وانتاری ( Dhanvantari ) ، یکی از نمودهای ویشنو ( Vishnu ) خدای هندی، از آب های اقیانوسی که دانش طب روحانی «اهوروداً را در خود دارد، خارج می شود و به مردم کمک می کند علیه بیماری و مرگ مبارزه کنند. در غروب این روز، هندوها باید حمام کنند و هدایای خود را که شامل فانوس های روشن دیا ( Deeya ) و شیرینی هایی به نام پراساد ( Prasad ) است را به حضور یاما راج ( Yama Raj خدای مرگ ) تقدیم کنند. این کار باید در نزدیک یک درخت مقدس که ممکن است در باغ یا خانهٔ شخصی افراد هم باشد، صورت می گیرد و در صورت نبودن چنین درختی، یک محل پاکیزه در حیاط جلوی خانه هم، قابل قبول خواهد بود.
