دیو واژه ای فارسی و برگرفته از واژه �دایوا� در زبان فارسی باستان به معنای شیطان و خدای زشتیها می باشد این واژه در فارسی میانه به ریخت �دِو � آمده است .
این واژه در سانسکریت به ریخت �دیوس� و به معنای خدای خورشید آمده است که با دیو هم ریشه می باشد .
... [مشاهده متن کامل]
این واژه با ریخت �زیوس� وارد زبان یونانی و با ریخت �دمون� وارد زبانهای اروپایی شده است.
دیو سپید، مشهورترین دیو شاهنامه و سرکردة دیوان مازندران است که کاووس را اسیر می کند. دیوان مازندران به گفتة فردوسی از خطرناکترین و جسورترین دشمنان ایرانیان به شمار می رفتند و از آن جهت مردم این سرزمین
... [مشاهده متن کامل] را دیو نامیده اند که پس از اصلاح دین زرتشت، به دین آریایی قدیم خود باقی ماندند و دیوان ( خدایان ) را همچنان مورد پرستش قرار دادند، به همین سبب بین آریاهای مازندرانی با آریاهای ایرانی مخالفت عمیقی وجود داشته است
