دکلوک

لغت نامه دهخدا

دکلوک. [ ] ( اِ ) ذروح ، که مفرد ذراریح است ، و آن کرمی است پرنده و سرخ با خالهای سیاه : دکلولها؛ ذراریح. ( از بحر الجواهر ). باغوجه. و رجوع به ذراریح و ذروح و ذراح شود.

پیشنهاد کاربران

dokoluk:یا دکلو : در گویش گوغر به معنای دراثر گرفتگی وبی تحرکی خمیده شدن.