زنگیان دودمانی از ترکمانان بودند که از سال ۵۰۶ تا ۶۳۸ جلالی بر سرزمین هایی فرمان راندند که امروز در شمال عراق و سوریه واقع است. پایتختشان نخست حلب و از سال ۱۱۵۴م دمشق بود.
بنیادگذار این دودمان، عمادالدین زنگی پسر آق سنقر از سرداران سلجوقیان بود و ایشان از همین رو به زنگیان آوازه یافتند. مرگ زودهنگام ملکشاه یکم، سبب شد که میان درباریان درباره بر تخت نشستن فرزندان خردسال سلطان کشمکش و جنگ درگیرد، چندان که سراسر روزگار سلطنت برکیارق به مدعیان سلطنت را فروکوفتن گذشت. به این ترتیب قدرت مرکزی سلجوقیان رو به سستی نهاد و چندان که خوارزمشاهیان در فرارود قدرت می گرفتند، در گوشه و کنار نیز حکومت هایی محلی، چون اتابکان فارس، اتابکان آذربایجان و اتابکان لرستان راه خود را از در حکومت پیش می گرفتند. زنگیان نیز در همین روزگار برآمدند.
... [مشاهده متن کامل]
آق سنقر از همراهان و یاران نزدیک ملکشاه و حاجب او بود و لقب قسیم الدوله و نیز فرمان امارت بر حلب را از او داشت و در لشکرکشی ملکشاه به اورشلیم، از فرماندهان سپاه او بود. اما پس از ملکشاه، در جنگی که میان آق سنقر و تُتش پسر آلپ ارسلان درگرفت، آق سنقر کشته شد. چون برکیارق، عمویش، تتش را در نزدیکی ری شکست داد و در تکریت به زندان کرد، عمادالدین پسر آق سنقر به رویارویی با صلیبیان رفت و ایشان را با چندین نبرد پس راند.
روزگار حکومت زنگیان بیش تر به جنگ های صلیبی گذشت. سیف الدین و نورالدین، پسران عمادالدین، اگرچه حکومت موصل و حلب را میان خود بخش کردند، اما همواره در پی هم پیمانی با دیگر حکومت های مسلمان بودند تا بر صلیبیان بتازند. امارت این دودمان با حمله مغول برچیده شد.
![دودمان زنگیان](//img.abadis.ir/comments/words/دودمان زنگیان/050661.webp)
![دودمان زنگیان](//img.abadis.ir/comments/words/دودمان زنگیان/050868.webp)
![دودمان زنگیان](//img.abadis.ir/comments/words/دودمان زنگیان/047341.webp)
بنیادگذار این دودمان، عمادالدین زنگی پسر آق سنقر از سرداران سلجوقیان بود و ایشان از همین رو به زنگیان آوازه یافتند. مرگ زودهنگام ملکشاه یکم، سبب شد که میان درباریان درباره بر تخت نشستن فرزندان خردسال سلطان کشمکش و جنگ درگیرد، چندان که سراسر روزگار سلطنت برکیارق به مدعیان سلطنت را فروکوفتن گذشت. به این ترتیب قدرت مرکزی سلجوقیان رو به سستی نهاد و چندان که خوارزمشاهیان در فرارود قدرت می گرفتند، در گوشه و کنار نیز حکومت هایی محلی، چون اتابکان فارس، اتابکان آذربایجان و اتابکان لرستان راه خود را از در حکومت پیش می گرفتند. زنگیان نیز در همین روزگار برآمدند.
... [مشاهده متن کامل]
آق سنقر از همراهان و یاران نزدیک ملکشاه و حاجب او بود و لقب قسیم الدوله و نیز فرمان امارت بر حلب را از او داشت و در لشکرکشی ملکشاه به اورشلیم، از فرماندهان سپاه او بود. اما پس از ملکشاه، در جنگی که میان آق سنقر و تُتش پسر آلپ ارسلان درگرفت، آق سنقر کشته شد. چون برکیارق، عمویش، تتش را در نزدیکی ری شکست داد و در تکریت به زندان کرد، عمادالدین پسر آق سنقر به رویارویی با صلیبیان رفت و ایشان را با چندین نبرد پس راند.
روزگار حکومت زنگیان بیش تر به جنگ های صلیبی گذشت. سیف الدین و نورالدین، پسران عمادالدین، اگرچه حکومت موصل و حلب را میان خود بخش کردند، اما همواره در پی هم پیمانی با دیگر حکومت های مسلمان بودند تا بر صلیبیان بتازند. امارت این دودمان با حمله مغول برچیده شد.
![دودمان زنگیان](http://img.abadis.ir/comments/words/دودمان زنگیان/050661.webp)
![دودمان زنگیان](http://img.abadis.ir/comments/words/دودمان زنگیان/050868.webp)
![دودمان زنگیان](http://img.abadis.ir/comments/words/دودمان زنگیان/047341.webp)