دوخان
لغت نامه دهخدا
دوخان. [ دُ ] ( اِخ )دهی است از بخش نوبران شهرستان ساوه. با 171 تن سکنه. آب آن از چشمه و راه آن ماشین روست. از آثار قدیمی امامزاده ای دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).
دوخان. [ دُ ]( اِخ ) یازدهمین امیر از اولوس جغتای در ماوراءالنهرظاهراً در حدود 670-706 هَ. ق. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
مترادف ها
دارای دو اویز کوچک، دوخان
دارای دو اویز کوچک، دوخان
پیشنهاد کاربران
واژه ی فارسی دوخان به احتمال قوی یا قریب به یقین از طریق بازی کردن با حروف و اعداد ساخته و در پشت پرده ی ظاهر عددی - حروفی، لفظی، لغوی یا کلمه ای خود حامل رمز عددی یا کد انسانی یعنی عدد ۱۰ بوده است.
دو حرف خا در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۹ وَ ۱ میباشند با جمع رقمی و عددی مساوی با ۱۰ و حرف نون؛ هم حرف اول کلمه ی نفس به معنای من بوده و هم حرف اول نفر و هم حرف اول کلمات نکته و نقطه و پیشوند دو ؛ عدد ۲. لذا این واژه ی تخته نردی با ترکیب حروفی - عددی به شکل : دو ۱۰ ن : ۲ ۱۰ من، نکته یا نقطه، از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نامعلوم اشاره به ابعاد نفسانی دهگانه ی هرکدام از افراد انسانی بصورت زوج های دنیوی در کنار هم داشته که هرکدام از نیمزوج ها بطور انفرادی، مستقل و جدا از هم، متشکل از ۵ بُعد نفسانی یا من مردانه و شاهانه و ۵ تا زنانه و ملکهانه، جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، ملکوتی یا آسمانی، پاراپارادیزی، فرافردوسی یا بهشت برینی و جاودانه.
... [مشاهده متن کامل]
واژه ی عربی دُخان هم در اصل و ریشه یعنی قبل از اینکه معنای دود بخود بگیرد، از طریق بازی کردن با حروف و اعداد ساخته شده و در پشت پرده ی ظاهر حروفی خود حامل حقایق زیر بوده : این واژه بصورت تحلیلی: د وَ خا ن، با توضیح کوتاه و فشرده به شرح زیر:
حرف د ( با تلفظ دال ) در ردیف حروف الفبای عربی معادل عدد ۷ میباشد و حرف ن ( با تلفظ نون ) معادل عدد ۲۵ با تلفظ پنج تا دو یا دو تا پنج مساوی با ۱۰ و در کنار هم بصورت زوج عددی ۵۵ و حرف الف معادل عدد یک . لذا این واژه عربی با ترکیب حروفی - عددی به شکل : ۷ وَ ۱۰ یک، یا ۷ و ۵ یک ۵ یک، از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نامعلوم، اشاره به کُد کیهانی و انسانی داشته یعنی اعداد ۷ و ۱۰. یعنی هفت آسمان و زمین و خانواده های ۱۰ عضوی سرمدی، ازلی یا اولیه ی هرکدام از افراد انسانی بهمراه بقیه ی موجودات زنده و غیر زنده در بین آنها.
یک نکته ی بسیار مهم در این زمینه اینست که انسان های دهگانه ی ( ۵ شاه و ۵ ملکه برای هر فرد دنیوی ) ملکوتی یا آسمانی و بهشت برینی در طی این سفر بسیار طولانی و دایره وار دنیوی، مقطعی، نزولی و صعودی محتوای کیهان یا جهان بین دو بهشت برین متوالی، در طول هم و پشت سر همدیگر و بطور سلسله وار در ۱۰ عالم یا دنیا زیر سقف ۱۰ آسمان و روی ۱۰ کره ی زمین به ظهور و پیدایش و کثرت نمیرسند بلکه در ۷ عالم یا دنیا زیر سقف ۷ آسمان و روی ۷ کره ی زمین و آنهم فقط و فقط از یک راه و به یک روش مطلق، معقول و منطقی، یعنی از طریق گردش دایره وار وقوع مهبانگ های هفتگانه بر اثر نوسانات خودکار و متوالی انبساط و انقباض در چهارچوب طرح مطلق آفرینش و بر اساس قوانین جاودانه و آئین نامه های اجرایی ثابت و پایدار و تغییر ناپذیر آن.
این راه و روش مطلق، معقول و منطقی به خدای حقیقی و واقعی تعلق دارد در قالب کلیت های متناهی، مساوی، موازی و بیشمار بطور مطلق یکسان و برابر در محتوای هرکدام از گیتی ها، کیهان ها و یا جهان های متناهی، مساوی، موازی و بیشمار و نه به خدای کلمه ای دینی با الفاظ و نام های گوناگون در زبان های مختلف بشری که فقط در زبان و خط از موجودیت برخوردار ست و در خارج از آنها هیچگونه مصداق و مثال بیرونی ندارد، به این معنا که از هیچ نوع موجودیت دیگری چه عینی و چه غیبی برخوردار نمیباشد و درست به همین علت و دلیل کلیه سعی ها و کوشش های برهانی و استدلالی انسان در اثبات وجود این نوع خدا در اعصار گذشته و حال و آینده همیشه با شکست مواجه بوده و هست و خواهد بود.
دو حرف خا در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۹ وَ ۱ میباشند با جمع رقمی و عددی مساوی با ۱۰ و حرف نون؛ هم حرف اول کلمه ی نفس به معنای من بوده و هم حرف اول نفر و هم حرف اول کلمات نکته و نقطه و پیشوند دو ؛ عدد ۲. لذا این واژه ی تخته نردی با ترکیب حروفی - عددی به شکل : دو ۱۰ ن : ۲ ۱۰ من، نکته یا نقطه، از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نامعلوم اشاره به ابعاد نفسانی دهگانه ی هرکدام از افراد انسانی بصورت زوج های دنیوی در کنار هم داشته که هرکدام از نیمزوج ها بطور انفرادی، مستقل و جدا از هم، متشکل از ۵ بُعد نفسانی یا من مردانه و شاهانه و ۵ تا زنانه و ملکهانه، جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، ملکوتی یا آسمانی، پاراپارادیزی، فرافردوسی یا بهشت برینی و جاودانه.
... [مشاهده متن کامل]
واژه ی عربی دُخان هم در اصل و ریشه یعنی قبل از اینکه معنای دود بخود بگیرد، از طریق بازی کردن با حروف و اعداد ساخته شده و در پشت پرده ی ظاهر حروفی خود حامل حقایق زیر بوده : این واژه بصورت تحلیلی: د وَ خا ن، با توضیح کوتاه و فشرده به شرح زیر:
حرف د ( با تلفظ دال ) در ردیف حروف الفبای عربی معادل عدد ۷ میباشد و حرف ن ( با تلفظ نون ) معادل عدد ۲۵ با تلفظ پنج تا دو یا دو تا پنج مساوی با ۱۰ و در کنار هم بصورت زوج عددی ۵۵ و حرف الف معادل عدد یک . لذا این واژه عربی با ترکیب حروفی - عددی به شکل : ۷ وَ ۱۰ یک، یا ۷ و ۵ یک ۵ یک، از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نامعلوم، اشاره به کُد کیهانی و انسانی داشته یعنی اعداد ۷ و ۱۰. یعنی هفت آسمان و زمین و خانواده های ۱۰ عضوی سرمدی، ازلی یا اولیه ی هرکدام از افراد انسانی بهمراه بقیه ی موجودات زنده و غیر زنده در بین آنها.
یک نکته ی بسیار مهم در این زمینه اینست که انسان های دهگانه ی ( ۵ شاه و ۵ ملکه برای هر فرد دنیوی ) ملکوتی یا آسمانی و بهشت برینی در طی این سفر بسیار طولانی و دایره وار دنیوی، مقطعی، نزولی و صعودی محتوای کیهان یا جهان بین دو بهشت برین متوالی، در طول هم و پشت سر همدیگر و بطور سلسله وار در ۱۰ عالم یا دنیا زیر سقف ۱۰ آسمان و روی ۱۰ کره ی زمین به ظهور و پیدایش و کثرت نمیرسند بلکه در ۷ عالم یا دنیا زیر سقف ۷ آسمان و روی ۷ کره ی زمین و آنهم فقط و فقط از یک راه و به یک روش مطلق، معقول و منطقی، یعنی از طریق گردش دایره وار وقوع مهبانگ های هفتگانه بر اثر نوسانات خودکار و متوالی انبساط و انقباض در چهارچوب طرح مطلق آفرینش و بر اساس قوانین جاودانه و آئین نامه های اجرایی ثابت و پایدار و تغییر ناپذیر آن.
این راه و روش مطلق، معقول و منطقی به خدای حقیقی و واقعی تعلق دارد در قالب کلیت های متناهی، مساوی، موازی و بیشمار بطور مطلق یکسان و برابر در محتوای هرکدام از گیتی ها، کیهان ها و یا جهان های متناهی، مساوی، موازی و بیشمار و نه به خدای کلمه ای دینی با الفاظ و نام های گوناگون در زبان های مختلف بشری که فقط در زبان و خط از موجودیت برخوردار ست و در خارج از آنها هیچگونه مصداق و مثال بیرونی ندارد، به این معنا که از هیچ نوع موجودیت دیگری چه عینی و چه غیبی برخوردار نمیباشد و درست به همین علت و دلیل کلیه سعی ها و کوشش های برهانی و استدلالی انسان در اثبات وجود این نوع خدا در اعصار گذشته و حال و آینده همیشه با شکست مواجه بوده و هست و خواهد بود.