دهن بین

/dahanbin/
معنی انگلیسی:
lacking ideas of one's own, capricious, irresolute, lacking ideas of ones own

لغت نامه دهخدا

دهن بین. [ دَ هَم ْ ] ( نف مرکب ) آنکه درباره دیگران و بدی و خوبی آنان خود نیندیشد و هرچه از هر که راجع بدانان شنود عقیده خود قرار دهد. آنکه به گفته این و آن عمل کند. ( یادداشت مؤلف ) ( از فرهنگ لغات عامیانه ).

فرهنگ فارسی

( صفت ) آنکه به گفتار مردم اهمیت دهد .

مترادف ها

whimsical (صفت)
غریب، بوالهوس، وسواسی، دهن بین

پیشنهاد کاربران

کسی که هر کاری میکند به حرف مردم توجه میکند مثلاً می خواهد وانتی برای کار بخرد به حرف مردم توجه میکند که چه با خود می گویند .
Gullible زود باور