دلارا

دل آرا شاید در اصل به معنای آرایش ۱۰ ها بوده باشد و آنهم نه ردیف اعداد یک رقمی ( سیستم دهگان هندوان ) پشت سرهم از صفر تا نُه ( ۰ تا ۹ ) بلکه سری، ردیف یا سلسله ی نفوس مجرد یا من های دهگانه ی افراد انسانی؛ مشتمل بر پنج من مردانه و پنج من زنانه در طول هم و پشت سر همدیگر با کالبد های اتمی - ملکولی در ظهورات یا پیدایشات متوالی و دایره وار خود در ۷ عالم یا دنیا زیر سقف ۷ آسمان و روی ۷ کره ی زمین و نه در ۱۰ عالم یا دنیا زیر سقف ۱۰ آسمان و روی ۱۰ کره ی زمین.
واژه ی دست هم احتمالا به همان روش حامل همان کد بوده . حرف د ( دال ) معادل عدد ۱۰ و پسوند ست مخفف است و چون انگشتان دست انسان ( منجمله پاها ) هر کدام پنج تا و روی هم ده تا اند، خردمندان گمنام ایرانی ( شاید هم خردمندان گمنام هندو ) در اعصار دور دست تاریخ فراباستان بر این بینش و باور حقیقی بوده اند که به تعداد انگشتان دست ها یا پاها، هر فرد انسانی چه نوزاد، چه کودک ( دختر بچه یا پسر بچه ) ، چه نوجوان و جوان و چه زن و چه مرد هر کدام دارای ۱۰ بُعد انسانی میباشند؛ مشتمل بر پنج بُعد مردانه و پنج بعد زنانه و جملگی خودی و نه بیگانه از هم و به احتمال قریب به یقین همگی هم قد و چهل ساله.
ما ایرانیان امروز عادت داریم که افراد انسانی را چه مرد و چه زن بصورت مفرد و جمع، آدم و آدم ها و یا آدمیان بیان کنیم ( و گاهگداری هم در باب طنز و شوخی و یا در باب طعنه و تمسخر به شکل؛ این آدمک و آن آدمک ها ) و بیشترمان بر این باورند که ریشه ی این واژه بسوی گذشته ها به زبان عِبری و عربی میرسد و در آنجا بسوی آینده از قصه ی افسانه ای بابا آدم و ننه حوای حضرات موسا یا ایسا و محمّد ملقب به ابو البشر، آبیاری میشود. غافل از اینکه این واژه در زبان و فرهنگ قوم فارسی زبان سومر، به معنای دَم آسمانی بوده که در کلیه ی جهات مکانی بسوی بیکرانی و در طول زمان بسوی آینده ی بی پایان، گرمای زندگی بخش آن هرگز به سردی نمی گراید و شعله های آتش آن هرگز خاموش نمی شوند.
اگر دوست داشتید، میتوانید مثل خود من، این واژه ی فارسی فراباستانی را بسوی آینده و تا پایان انقراض کامل انسان در منظومه ی خورشیدی یا شمسی بصورت :
آ ۱۰ م، بنویسید و بیان کنید و به معنای زیر : من ده تائی آفریده شده ام.
شاید یک هنرمند ماهر از قماش کاوه ی آه نِگَر و پیامبر نقاش یا مانی، در میدان مبازره و رقابت سالم و مسالمت آمیز با نقش و نگار روی پرچم فعلی یعنی الله روی نوار سفید بصورت داس و چکش سرخ رنگ و پرچم سابق یعنی شیرِ شمشیر بدست و خورشید روی پشتش، بتواند آن بینش و باور حقیقی فراباستانی را روی نوار سفید ترسیم و دوباره زنده نماید بصورت زیر :
روی نوار سفید و وسط آن، عدد 10 را در کانون یک دایره ی نامرئی و تعداد ده ستاره ی ده پرتوئی روی محیط دایره و روی حاشیه ی پائینی نوار سبز و روی حاشیه ی بالائی نوار قرمز هرکدام ۲۰ تا ۵ ( سمبل یا نشان دل ) در کنار هم و یک در میان بطور معکوس رسم نماید.
برای عبور از دو سد و مانع عظیم بر سر راه رشد و نمو، پیشرفت، اعتلا، تعالی و ارتقاء قوای ادراکی فهم و عقل انسان؛ یکی باخدائی دین و مذهب از یکطرف و دیگری بیخدائی آتئیسم و کمونیزم از طرف دیگر، باور و ایمان و امید حقیقی به خدای حقیقی و واقعی، یعنی این طبیعت یا این دنیا به شکل این آسمان و زمین و هرآنچه که بین آنهاست ( هم بخش ناچیز فیزیکی و هم بخش وسیع متافیزیکی آن ) به روش علمی یعنی انتخاب راه میانی، موثر تر و کارآمد ترست از هر راه و روش دیگری.