دفع انداختن

لغت نامه دهخدا

دفع انداختن. [ دَ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) تأخیر کردن. بتأخیر انداختن : سیصد و پنجاه و نه فن او را در آموخت مگر یک فن که در تعلیم او دفع انداختی و تأخیر کردی. ( گلستان ). || راندن و دور کردن. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

تاخیر کردن . بتاخیر انداختن .

پیشنهاد کاربران

بپرس