دروغین. [ دُ ] ( ص نسبی ) دروغی. کاذب. کاذبة. به دروغ : اشتهای دروغین ؛ اشتهای کاذب. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) : از ادب نبود به پیش شه مقال خاصه خود لاف دروغین و محال.
مولوی.
صبح کاذب ؛ و او را صبح دروغین گویند. ( التفهیم ). و رجوع به دروغی شود.
فرهنگ فارسی
کاذب کاذبه به دروغ اشتهای دروغین
پیشنهاد کاربران
دروغ ؛ دو رو ، دارای دو رخ کلیدواژه ی دروغ از طریق قانون کاسپت ها یک کانسپت کلامی متشکل از دو کلمه می باشد. افزونه ی تکاملی حرف غ در انتهای ساختمان کلمه ی دروغ که از طریق قانون قلب ها قابل تبدیل به حرف خ نیز می باشد و دارای ذات آوایی مستمر در مدل صدور آوای دو حرف خ غ می باشد جهت ایجاد یک اسم برای یک عمل که دارای تکرار می باشد افزوده شده است. ... [مشاهده متن کامل]
مدل صدور آوای دارای استمرار حرف غ از ابزارهای ایجاد کلام واقع شده در دهان به گونه ای است که بینابین دو حرف ق ک که به صورت تک ضربی می باشند صادر می شود و اشاره به یک عمل دارای استمرار و دارای تکرار در مفهوم این کلمه دارد.