درعوس

درعوس. [ دِ ع َ ] ( ع ص ) بعیر درعوس ؛ شتر نیکخو. ( منتهی الارب ) . و در اقرب الموارد بصورت حسن الخَلق یعنی نیکو خلقت و آفرینش ضبط شده است.
منبع. لغت نامه دهخدا