درباره واژه وزیر

قس اوستایی: "تعیین کننده، معین کننده، فیصله دهنده" مشتق از ریشه kay - انباشتن، توده کردن، با پیشوند vi - جداکردن، برگزیدن، انتخاب کردن ( Bartholomae AIW 1438 ) .
دکتر فره وشی در ادامه به نقل قول هایی از زبان شناسان دیگر می پردازد. برخی از این محققان مانند �هژن� ( Henning ) برخلاف نظر بارتولومه، ریشه این واژه را عربی دانسته اند، اما خود دکتر فره وشی با استناد به بارتولومه، نظر آن ها را تأیید نمی کند و در انتها به صراحت می نویسد:
که قول بارتولومه را، مبنی بر اصالت لغت وزیر، تصدیق می کند
بنابراین، نه تنها ایشان وزیر را عربی نمی دانند، بلکه با ذکر نظر محققانی که آن را عربی می دانند، قول بارتولومه را مبنی بر اصالت ایرانی این واژه تصدیق می کنند.
منبع دوم شما نیز که به �فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمدحسن دوست� اشاره دارد، با آوردن معادل های پهلوی ( vičitar و vičir ) دیدگاه ایرانی بودن ریشه این واژه را تقویت می کند.