در را زنجیر کردن

دیگر زلفین میگفتند ( حلقه زده زنجیر ) را به حلقه انداخته در شب می بستند. در سمرقند بستن در را زنجیر کردن میگویند. مثال: شب که در آمد، در را زنجیر کن، به حویلی شان رفتم درشان زنجیر، تق - تق زدم، هیچ کس نکشاد. در سمرقند گذری هست به نام درِ زنجیر. در این موضع در عهد تیموریان، حرمسرای امیر تیمور بوده است، و درب آن همیشه به روی نامحرمان بسته بود و این حرمسرا، در میان مردم به درِ زنجیر موسوم بوده است. حرمسرا، کی هاست [مدتهاست] که از بین رفته، اما نام گذر امروز هم به درِ زنجیر معروف است. این تعبیر در قرنهای گذشته نیز میان مردم سمرقند معمول بوده است. زین الدین واصفی در بدایع الوقایع ( تألیف در قرن ۱۰ تا ۱۱ هجری/ ۱۶میلادی ) از واقعه ای در سمرقند نقل میکند و آنجا چنین عبارتی هست: مقصود آن بود که در را از آن جانب زنجیر نمایند ( یعنی به خانه، به مجلس ندرایند ) به لطافت و نزاکتِ این ظرافت نرسیده، در را زنجیر کرد.