دحرجه

لغت نامه دهخدا

( دحرجة ) دحرجة. [ دَ رَ ج َ ] ( ع مص ) گرد گردانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ). غلطانیدن. ( غیاث ). درگردانیدن. ( زوزنی ). گردانیدن. ( غیاث ). دحراج. || غلطیدن. غل خوردن.

فرهنگ فارسی

گرد گردانیدن چیزی را

پیشنهاد کاربران

- إنْ لَمْ یکُنْ مُعْلَماً فَدَحْرِجْ.
أصل هذا المثل أن بعض الْحَمْقَی کان عُرْیانا فقعد فی حُبّ وکان یدحرج، فحضره أبوه بثوب یلبسه، فقال: هل هو مُعْلم؟ قال: لا، فقال: إن لم یکن معلما فَدَحرج فذهب مثلا.
یضرب للمضطر یقترح فوق ما یکفیه
مجمع الامثال، ج1ص92