دارایی بافی

خود واژه ایکات یک واژه مالایی است ) ولی در ایران ما تنها شهر یزد این گونه ویژه را تولید میکند که مردم این گونه را به پارچه "دارایی" می شناسند.

همچنین او اشاره کرد که مردم این شهر پارچه هایی و سیم های و بافت های زرین می بافند که شاید بتوان گفت همان ترمه معروف شهر یزد است که برای رومیزی و در جامه ها و جلیقه ها و. . . استفاده میشود.
ترمه یک نماد ایرانی است و پارچه ترمه به نام شهر یزد دل ایران ثبت شده است و ترمه اینجا شهرت جهانی دارد، البته که در دیگر استان های ایران از جمله کرمان باستانی هم ترمه اعلا تولید میشود.
ناحیه یزد یکی از غنی ترین سرزمین های ایران از نگرش بافندگی و نساجی است، ترمه به نام یزد، زیلوبافی به نام میبد، دارایی بافی به نام یزد ( دارایی بافی یا ایکات بافی نوع خاصی از پارچه بافی است که در سراسر جهان وجود دارد، ولی در ایران تنها شهر یزد این پارچه را تولید میکند. ) ، چادیشو ( چادیشو همان چادرشب یا ملافه است. ) بافی و بسیاری دیگر از انواع پارچه و فرش و وابسته به نساجی در یزد با بهترین کیفیت تولید میشود ولی متاسفانه مسئولین مملکت به جای بهره برداری از این گنجایش بزرگ یزد را با صنایع آب بر آکنده اند که هم سرمایه ایران در زاگرس و زاینده رود را می تواند نابود کند هم آلودگی و شلوغی وا نپایسته را به جان شهر و استان می اندازد.

ایکات از واژه مالایی منجیکات به معنای بستن یا گره زدن یا پیچاندن است و منظور آن شیوه بستن تار و پود از روی الگویی است که از پیش آماده شده است. گفته می شود نام دارایی از آن جهت برای آن مصطلح شده شده است که در قدیم این پارچه در جهیزیه هر عروس جزء وسایل سرمایه ای بوده و دارایی عروس محسوب می شده است. البته در باور عوام این نقل قول وجود دارد که چون اشخاصی که این نوع پارچه را خریدند ثروتمند بودند.
ایکات بر سه نوع است: ایکات تار و ایکات پودو ایکات تاری پودی. در ایکات تار، نخ های تار قبل از بافت رنگرزی شده و بعد چله کشی پارچه صورت می گیرد و سپس نقوش در حین بافت پدید می آید. در ایکات پود، نخ های تار و پود هر دو قبل از چله کشی رنگرزی شده و بعد از عمل چله کشی، بافت انجام می گیرد. ایکات پود بسیار پرکاربرد تر و گرانبها تر است. دارایی های تولید شده معمولاً به عرض ۹۰ و طول ۳۰ سانتیمتر است که پس از پایان بافت بسته به مورد مصرف بریده شده و مورد استفاده قرار می گیرد.
به دلیل کاربرد روش ایکات در مورد تار یا پود یا هردو، لازم است میان ایکات تار و ایکات پود و ایکات دوگانه، تفاوت قائل شویم. ضمن آنکه لازمهٔ هر سه روش آن است که نخ ها روی نوعی چارچوب کشیده شوند تا بتوانند آن ها را به صورت نقشی جمع کرده و بهم بست.
معمولاً ثابت هستند و همینکه روی دستگاه بافندگی نصب شوند دیگر به آن ها دست نمی زنند و فقط پود رنگی واحدی را به آن ها می بافند. البته این قاعده، استثنایی نیز دارد و آن این است که هنگامی که تارها به صورت افقی می بندند باید آن ها را به ترتیب و توالی به جلو بکشند تا نقش پیکان یا شعله ای از آن پدید آید.