دار ابجردی

لغت نامه دهخدا

دارابجردی. [ج ِ ] ( اِخ ) محمد دارایی متخلص به «شاه » که در دوره ٔصفویه میزیسته و مدتی در هند بوده و در هر علم کم وبیش آگاهی داشته است. نمونه ای از شعر او این است :
جهدی کن و در راه خدا پا بردار
زاد ره آخرت ز دنیا بردار
با دست تهی مرو بدرگاه کریم
آب از ساحل برای دریا بردار.
( تذکره نصرآبادی ص 186 ).

فرهنگ فارسی

محمد دارابی متخلص به شاه که در دوره صفویه میزیسته و مدتی در هند بوده و در هر علم کم و بیش آگاهی داشته است .

پیشنهاد کاربران

بپرس