خیلی چاکریم

کون چو دفنوک پاره پاره شده
چاکرت بر کتف نهد دفنوک .
منجیک ترمذی .
تو دانی که از دانش آگاه نیست
بچشمش همان شاه و چاکر یکی است .
فردوسی .
یکی چاکری نیک باشد ترا
فرستد ترا باژ اندر خورا.
فردوسی .
مرا با پری راست کردی بخوبی
پری مرمرا پیشکار است و چاکر.
فرخی .
تا قیامت هر کجا نامش برند اندر جهان
نام شاهان از بزرگی نام او چاکر شوند.
فرخی .
مرا بگوی کز اینجا چگونه خواهی رفت
نه با تو توشه ٔ راه و نه چاکر و نه غلام .
فرخی .
سرایی مر سعادت پیشکارش
زمانه چاکر و دولت کدیور.
منوچهری .
خداوند ما گشته مست و خراب
گرفته دو بازوی او چاکران .
منوچهری .
بداور گاه او بر شاه و چاکر
یکی بودی و درویش و توانگر.
فخرالدین اسعد ( ویس و رامین ) .
خداوند هم بندگان و چاکران شایسته دارد. ( تاریخ بیهقی ) . چاکری از خاص خواجه پیش آمدشان سوار و راه تنگ بود. ( تاریخ بیهقی ) . بسیار نصیحت کردیم و گفتیم چاکری است مطیع و فرزندان . . . بسیار دارد. ( تاریخ بیهقی ) .
تو چاکر مرد بادوالی
من شیعت مرد ذوالفقارم . پس گفتن چاکرم به معنای برچزرگ دانستن طرف کلام دوراز ذهن نیست.