خورشخانه

مترادف خورشخانه: آشپزخانه، مطبخ، مطعم

لغت نامه دهخدا

خورشخانه. [ خوَ / خ ُ رِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) انبار غذا. ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). مطبخ. آشپزخانه :
ز گنجور و دستور بستد کلید
خورشخانه و خمره های نبید.
فردوسی.
کلید خورشخانه ٔپادشا
بدو داد دستور فرمانروا.
فردوسی.
خورشخانه پادشاه جهان
گرفت آن دو بیدار خرم نهان.
فردوسی.
خورشخانه در خان او داشتی
تن خویش مهمان او داشتی.
فردوسی.

فرهنگ فارسی

مطبخ آشپزخانه

پیشنهاد کاربران

محل طبخ غذا
آشپزخانه
خورش خانه در خان او داشتی
تن خویش مهمان او داشتی
✏ فردوسی
خورشخانه ؛ مطبخ. ( ناظم الاطباء ) . آشپزخانه. جایی که در آنجا خوراک پزند. رجوع به خورشخانه شود.