خودنمایی در جامعه

باید بیشتر روی افکارمان و معنویت کار کنیم و مسئولیت ها را پنهان نکنیم و حتی زیبایی درونی خود را احترام بگذاریم، زیرا هرچه کمتر به چشم بیاییم، بهتر از جامعه عبور خواهیم کرد. تحت هیچ شرایطی خود را در مقابل جامعه و مردم از نوع بهتر و یا زیباتر معرفی نکنیم، زیرا ما سپس نمی توانیم با مسئولیت پذیری در حق دیگران بر عدالت و در جای حق بنشینیم. خداوند متعال ما را متفاوت آفریده اند و هرکسی منحصر به فرد خود می باشد، حتی با بینی های کج، همانند عقاب که بسیار زیبا هستند. اجبار حقیقت، جامعه را برای ما تعریف می نماید، از دهان روان پزشکان، مادران و دوستان، که باید به مشکل گوش فرا دهند. وقتی جوان هستید، به پیر شدن فکر نمی کنید و سپس آن را می چشید، تا دم خطر می رویم و خدای ناکرده گاهی از آن ها نیز فراتر می رویم و این یک سرنوشت وحشتناک از روشنگری نامشخص ما می باشد. هر اتفاقی خدایی نکرده رخ دهد، به این دلیل است، که شما به اندازه کافی مطلع نبودید. والدین نباید به فرزندان تذکر بدهند، بلکه با گفت و گوی به آنها اشاره کنند و فرزندان را ادب بی آموزند و آنها را نیز در زندگی همراهی کنند، سپس زندگی خانواده در کل و تا به آخر آسان تر خواهد گشت.