خواری بخش
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
مهین. [ م ُ ] ( ع ص ) ( از �هَ و ن � ) نعت فاعلی از اِهانة. خواری بخش. خوارکننده : و له عذاب مهین. ( قرآن 14/4 ) . غث و سمین و معین و مهین آن را وزنی ننهد. ( سندبادنامه ص 245 ) . از هرچه حادث شود غث و سمین و معین و مهین و صلاح و فساد و خیر و شر بدانی. ( سندبادنامه ص 87 ) .
... [مشاهده متن کامل]
اندر آئید و ببینید اینچنین
سرد گشته آتش گرم مهین.
مولوی.
برای حاجت دنیا طمع به خلق نبردم
که تنگ چشم تحمل کند عذاب مهین را.
سعدی.
... [مشاهده متن کامل]
اندر آئید و ببینید اینچنین
سرد گشته آتش گرم مهین.
مولوی.
برای حاجت دنیا طمع به خلق نبردم
که تنگ چشم تحمل کند عذاب مهین را.
سعدی.