خرند به محوطه ی آجر فرش جلوی ساختمان می گویند.
برابر پارسی حیاط.
در قدیمی های اصفهان زیاد شنیده ام که به حیاط خانه یا حیاط مسجد یا حیاط . . . � خَرَند � گویند
ر دیف
خرند یا هره نوعی از آجرچینی کنگره ای با دندانه دار در لبه بام است. همچنین به آجرهای کنگره دار باغچه نیز خرند گفته می شود
خَرَند:خشتکاری پیرامون باغچه و کنار صفه و ایوان . ردیفی از آجر که روی زمین کنار جوی یا باغچه جنب یکدیگر چینند.
نمونه:دشواری درک وباور این که او از خَرَند زندگانی بدر رفته است. ( کلیدر ج۸ص ۲۱۹۰ )
محمد جعفر نقوی
در گویش دزفولی خرند، یعنی لبه یه حالتی مثل پله کوچیک
خُرَند: اندازه، حد، برای چم میگن فلانی از حدش درومده، فلانی از خرندش درومده
پدر بزرگم بسیار ازین واژه بهره برداری میکرد
در زبان ترکی به حیاط منازل و ابنیه های ویلایی، خَرَند گفته میشود و فرقی نمیکند که سنگچین باشد یا از مصالح دیگر.
خرند ( خَ رَ ) ( اِ. ) : آجرچینی لبۀ باغچه، جوی، و مانند آن.
( ( چتر برگهای پرگشت چنارهای کهن، نور سکه هائی را که خورشید برزمین افشانده بود بلعیده بودند و سایه فلفل نمکیِ مرطوب و خنکی کنار جویها و تو بنگاهها و خرندهای باغ قهوه خانه خوابیده بود. ) ) ( صادق چوبک ، کفتر باز )
خِرَند یا خَرَند
در برخی از شاخه های گویش اصفهانی، به حیاط گفته می شود.
خرند xarand ( اِ ) آجر چینی کنار ایوان، لبه باغچه، جوی.
خرند xarand ( گیاهی ) گیاهی شبیه اشنان که با آن، رخت می شستند.
فرهنک سخن ( حسن انوری )
هوالعلیم
خَرَند : در گویشِ اصفهانیها حیاط خانه یا مسجد را خرند گویند ؛ صحنِ ساختمان. . .
در اصفهان به حیاط منازل قدیم گفته می شد
مشاهده ادامه پیشنهادها (١٠ از ١٤)