واژه ی فارسی و سه حرفی خدا در اصل و ریشه یعنی قبل از اینکه به یک نام تبدیل شود و بر روی پروردگار، خالق مخلوقات، آفریدگار کائنات، موجود یا وجود واجب و ضروری و علت موجودات کثیر و گوناگون ممکنه، مانند برچسب نهاده شود، در پشت پرده ی ظاهر لفظی، لغوی، مفهومی یا کلمه ای خود حامل رمز عددی یا کُد انسانی یعنی عدد ۱۰ بوده.
... [مشاهده متن کامل]
حروف خ د ا، در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۹ ۱۰ ۱ میباشد با جمع عددی مساوی با ۲۰ با تلفظ ۲ تا ۱۰ و جمع رقمی ۲ . این اعداد را هم میتوان بصورت ۱۰ و ۱۹ در کنار هم نوشت و ۱۹ را به شکل ۱ و ۹ مساوی با ۱۰ تلفظ و بیان نمود ( یک ۱۰ برای هر مرد و ۱۰ دیگر برای هر زن ؛ یک ده برای هر پسر بچه و ده دیگر برای هر دختر بچه ) .
خدای حقیقی و واقعی در حالت کلی و بیکرانی نه از جنسیت برخوردار است و نه از فرم یا شکل و قیافه، بلکه فقط در حالت جزئیات زنده ی نباتی، حیوانی و انسانی از جنسیت مردانگی و زنانگی، نرینگی و مادینگی، مذکر و موئنث و تیپ و فرم و شکل و شمایل و قیافه های زشت و زیبا برخوردار.
واژه ی فارسی فراباستانی آدم ( آدم نه به زبان عِبری بوده و نه عربی ) را میتوان بصورت " آ ۱۰ م " بیان کرد و نوشت و به معنای : من ده تائی آفریده شده ام، مشتمل بر پنج مرد و پنج زن خودی و نه بیگانه از هم، جملگی ملکوتی یا آسمانی و جاودانه. یکی از آن انسان های دهگانه ی بهشت برینی در این دنیای واقعی، عینی و فیزیکی از مادر متولد شده و میشود و نُه تای دیگر در بخش وسیع غیبی، برزخی و متافیزکی در پشت پرده ی ضخیم و نفوذ ناپذیر همین دنیای فیزیکی از موجودیت نفسانی برخورداند و در نفس مجرد یا منِ مطلق، واحد و بیکران خدای حقیقی و واقعی در خواب سنگین، ژرف و شیرین بسر میبرند و بموازات آن در نهایت کمال آرامش، سلامتی، صلح و صفا، لذت و شادی و آزادی و بازی و برابری از عشق و زندگی رویائی بهمراه توانائی، دانائی، هنرمندی، هوشمندی و دانش کامل با کمیت و کیفیت بهشت برخوردارند و هیچ غم و قصه و نگرانی و ترس و نومیدی ندارند و به حال و هوای عضوی دنیوی خود هم علم و آگاهی کامل دارند و دقیقا از پیش میدانند که این عضو دنیوی کَی و چگونه خواهد مرد و سپس در کنار آنان به ظهور خواهد رسید، اما هیچگاه نمیتوانند از عالم غیب این خبر را به وی بدهند، زیرا از خود دارای اختیار و خواست آزاد نمیباشند بلکه اراده و اختیار و خواست آزاد خدای حقیقی و واقعی لحظه به لحظه در تار و پودهای نفسانی آنها جاری و ساری و موثر است و خدای حقیقی و واقعی در بین افراد انسانی هیچگونه تبعیضی قائل نبوده، نیست و نخواهد بود.
یک نکته ی بسیار مهم برای انسان امروز و آینده و به ویژه خود ما ایرانیان این است که عشق و زندگی رویائی پس از مرگ جسم، کالبد، تن و یا بدن، در نهایت کمال ایده آل خوبی و زیبایی، اعتدال و نظم و هماهنگی با کمیت و کیفیت بهشت برین بطور مطلق مستقل از کلیه پندارها و گفتار ها و رفتار ها یا اعمال نیک و بد دنیوی و بدون کوچکترین تبعیض و استثنائی بین افراد انسانی میباشد و خواهد بود و اموات یا مردگان در لحظه ی جاودانه ی حال بسی بتوان بسی زنده تر، هوشیارتر و بیدار ترند از زنده ترین، هوشیار ترین و بیدار ترین انسان های دنیوی.
متعال بودن خدای حقیقی و واقعی ( و نه خدای کلمه ای دینی با الفاظ و نام های گوناگون در زبان های مختلف بشری که فقط در زبان و خط از موجودیت برخوردار ست و در خارج از آنها هیچگونه مصداق و مثال بیرونی ندارد، به این معنا که از هیچ نوع موجودیت دیگری چه شهودی و چه غیبی برخوردار نمیباشد و درست به همین علت و دلیل کلیه سعی ها و کوشش های برهانی و استدلالی انسان در اثبات وجود این نوع خدا در اعصار گذشته و حال و آینده همیشه با شکست مواجه بوده و هست و خواهد بود ) فقط به معنای عالی ترین یا بالاترین سطح نبوده و نمیباشد بلکه مشمول حال اسفل ترین یا پائین ترین سطح هستی یا وجود، ماهیت و ذات مطلق و بیکران و بینهایت وی هم میباشد.
نتیجه ی کلی : غیر از خدای حقیقی و واقعی، هیچ موجود و هیچ چیز دیگری چه عینی و چه غیبی نه وجود دارد و نه میتواند وجود داشته باشد.
یهوه ی قوم یهود به زبان آبراهام یا ابراهیم تحت عنوان آقا یا سرور دنیا ؛ آبّا به شکل آبابا یعنی بابا یا پدر آسمانی ایسای اقوام مسیحی با همان عنوان در باب خطاب ؛ الله قوم عرب ساکن سرزمین حجاز و اقوام مسلمان ملقب به نور سماوات و الارض؛ اهورا مزدای زرتشیان و پارسیان زرتشتی ؛ زئوس و تئوس یونانیان و . . . . . . . فقط لفظ و کلمه اند و ساخته شده توسط فهم و عقل انسان برای نامگذاری خالق، پرورگار یا آفریدگار و نه خود وی.
این دنیا به شکل این آسمان و زمین و هرآنچه که بین آنهاست، در طی این سفر بسیار طولانی و دایره وار دنیوی، مقطعی، نزولی و صعودی محتوای کیهان یا جهان بین دو بهشت برین متوالی و تا پایان آن، همیشه و هربار پس از وقوع مهبانگ های هشتم ( ۸م ) در یک درجه تکاملی برتر از قبل از نو آفریده میشود و نه پس از وقوع مهبانگ های دوم، سوم، چهارم، پنجم، ششم و هفتم.
سوال یا پرسش: چرا؟ پاسخ یا جواب : چون محتوای هرکدام از گیتی ها، کیهان ها و یا جهان های متناهی، موازی، مساوی و بیشمار فقط دارای یک سامان یا نظم کلی نمی باشند بلکه هفت تا در قالب ۷ عالم یا دنیا به شکل ۷ آسمان و ۷ زمین و هرآنچه که بین آنهاست، که در ظهورات یا پیدایشات متوالی و دایره وار در طول هم و پشت سر همدیگر ، یکی فیزیکی و شش تا متافیزیکی اند و خواهند بود از طریق گردش دایره وار وقوع مهبانگ های هفتگانه بر اثر نوسانات خودکار و متوالی انبساط و انقباض در چهارچوب طرح مطلق آفرینش و بر اساس قوانین جاودانه و آئین نامه های اجرایی ثابت و پایدار و تغییر ناپذیر آن.
بیائید تا با هم باخدائی دینی و مذهبی را از یکطرف و بیخدائی آتئیستی و کمونیستی از طرف دیگر به عنوان دو سد و مانع عظیم بر سر راه پیشرفت و ارتقاء قوای ادراکی فهم و عقل عبور کنیم و به روش علمی به خدای حقیقی و واقعی یعنی این طبیعت هم بخش فیزیکی و هم بخش متافیزیکی آن بیندیشم.
... [مشاهده متن کامل]
حروف خ د ا، در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۹ ۱۰ ۱ میباشد با جمع عددی مساوی با ۲۰ با تلفظ ۲ تا ۱۰ و جمع رقمی ۲ . این اعداد را هم میتوان بصورت ۱۰ و ۱۹ در کنار هم نوشت و ۱۹ را به شکل ۱ و ۹ مساوی با ۱۰ تلفظ و بیان نمود ( یک ۱۰ برای هر مرد و ۱۰ دیگر برای هر زن ؛ یک ده برای هر پسر بچه و ده دیگر برای هر دختر بچه ) .
خدای حقیقی و واقعی در حالت کلی و بیکرانی نه از جنسیت برخوردار است و نه از فرم یا شکل و قیافه، بلکه فقط در حالت جزئیات زنده ی نباتی، حیوانی و انسانی از جنسیت مردانگی و زنانگی، نرینگی و مادینگی، مذکر و موئنث و تیپ و فرم و شکل و شمایل و قیافه های زشت و زیبا برخوردار.
واژه ی فارسی فراباستانی آدم ( آدم نه به زبان عِبری بوده و نه عربی ) را میتوان بصورت " آ ۱۰ م " بیان کرد و نوشت و به معنای : من ده تائی آفریده شده ام، مشتمل بر پنج مرد و پنج زن خودی و نه بیگانه از هم، جملگی ملکوتی یا آسمانی و جاودانه. یکی از آن انسان های دهگانه ی بهشت برینی در این دنیای واقعی، عینی و فیزیکی از مادر متولد شده و میشود و نُه تای دیگر در بخش وسیع غیبی، برزخی و متافیزکی در پشت پرده ی ضخیم و نفوذ ناپذیر همین دنیای فیزیکی از موجودیت نفسانی برخورداند و در نفس مجرد یا منِ مطلق، واحد و بیکران خدای حقیقی و واقعی در خواب سنگین، ژرف و شیرین بسر میبرند و بموازات آن در نهایت کمال آرامش، سلامتی، صلح و صفا، لذت و شادی و آزادی و بازی و برابری از عشق و زندگی رویائی بهمراه توانائی، دانائی، هنرمندی، هوشمندی و دانش کامل با کمیت و کیفیت بهشت برخوردارند و هیچ غم و قصه و نگرانی و ترس و نومیدی ندارند و به حال و هوای عضوی دنیوی خود هم علم و آگاهی کامل دارند و دقیقا از پیش میدانند که این عضو دنیوی کَی و چگونه خواهد مرد و سپس در کنار آنان به ظهور خواهد رسید، اما هیچگاه نمیتوانند از عالم غیب این خبر را به وی بدهند، زیرا از خود دارای اختیار و خواست آزاد نمیباشند بلکه اراده و اختیار و خواست آزاد خدای حقیقی و واقعی لحظه به لحظه در تار و پودهای نفسانی آنها جاری و ساری و موثر است و خدای حقیقی و واقعی در بین افراد انسانی هیچگونه تبعیضی قائل نبوده، نیست و نخواهد بود.
یک نکته ی بسیار مهم برای انسان امروز و آینده و به ویژه خود ما ایرانیان این است که عشق و زندگی رویائی پس از مرگ جسم، کالبد، تن و یا بدن، در نهایت کمال ایده آل خوبی و زیبایی، اعتدال و نظم و هماهنگی با کمیت و کیفیت بهشت برین بطور مطلق مستقل از کلیه پندارها و گفتار ها و رفتار ها یا اعمال نیک و بد دنیوی و بدون کوچکترین تبعیض و استثنائی بین افراد انسانی میباشد و خواهد بود و اموات یا مردگان در لحظه ی جاودانه ی حال بسی بتوان بسی زنده تر، هوشیارتر و بیدار ترند از زنده ترین، هوشیار ترین و بیدار ترین انسان های دنیوی.
متعال بودن خدای حقیقی و واقعی ( و نه خدای کلمه ای دینی با الفاظ و نام های گوناگون در زبان های مختلف بشری که فقط در زبان و خط از موجودیت برخوردار ست و در خارج از آنها هیچگونه مصداق و مثال بیرونی ندارد، به این معنا که از هیچ نوع موجودیت دیگری چه شهودی و چه غیبی برخوردار نمیباشد و درست به همین علت و دلیل کلیه سعی ها و کوشش های برهانی و استدلالی انسان در اثبات وجود این نوع خدا در اعصار گذشته و حال و آینده همیشه با شکست مواجه بوده و هست و خواهد بود ) فقط به معنای عالی ترین یا بالاترین سطح نبوده و نمیباشد بلکه مشمول حال اسفل ترین یا پائین ترین سطح هستی یا وجود، ماهیت و ذات مطلق و بیکران و بینهایت وی هم میباشد.
نتیجه ی کلی : غیر از خدای حقیقی و واقعی، هیچ موجود و هیچ چیز دیگری چه عینی و چه غیبی نه وجود دارد و نه میتواند وجود داشته باشد.
یهوه ی قوم یهود به زبان آبراهام یا ابراهیم تحت عنوان آقا یا سرور دنیا ؛ آبّا به شکل آبابا یعنی بابا یا پدر آسمانی ایسای اقوام مسیحی با همان عنوان در باب خطاب ؛ الله قوم عرب ساکن سرزمین حجاز و اقوام مسلمان ملقب به نور سماوات و الارض؛ اهورا مزدای زرتشیان و پارسیان زرتشتی ؛ زئوس و تئوس یونانیان و . . . . . . . فقط لفظ و کلمه اند و ساخته شده توسط فهم و عقل انسان برای نامگذاری خالق، پرورگار یا آفریدگار و نه خود وی.
این دنیا به شکل این آسمان و زمین و هرآنچه که بین آنهاست، در طی این سفر بسیار طولانی و دایره وار دنیوی، مقطعی، نزولی و صعودی محتوای کیهان یا جهان بین دو بهشت برین متوالی و تا پایان آن، همیشه و هربار پس از وقوع مهبانگ های هشتم ( ۸م ) در یک درجه تکاملی برتر از قبل از نو آفریده میشود و نه پس از وقوع مهبانگ های دوم، سوم، چهارم، پنجم، ششم و هفتم.
سوال یا پرسش: چرا؟ پاسخ یا جواب : چون محتوای هرکدام از گیتی ها، کیهان ها و یا جهان های متناهی، موازی، مساوی و بیشمار فقط دارای یک سامان یا نظم کلی نمی باشند بلکه هفت تا در قالب ۷ عالم یا دنیا به شکل ۷ آسمان و ۷ زمین و هرآنچه که بین آنهاست، که در ظهورات یا پیدایشات متوالی و دایره وار در طول هم و پشت سر همدیگر ، یکی فیزیکی و شش تا متافیزیکی اند و خواهند بود از طریق گردش دایره وار وقوع مهبانگ های هفتگانه بر اثر نوسانات خودکار و متوالی انبساط و انقباض در چهارچوب طرح مطلق آفرینش و بر اساس قوانین جاودانه و آئین نامه های اجرایی ثابت و پایدار و تغییر ناپذیر آن.
بیائید تا با هم باخدائی دینی و مذهبی را از یکطرف و بیخدائی آتئیستی و کمونیستی از طرف دیگر به عنوان دو سد و مانع عظیم بر سر راه پیشرفت و ارتقاء قوای ادراکی فهم و عقل عبور کنیم و به روش علمی به خدای حقیقی و واقعی یعنی این طبیعت هم بخش فیزیکی و هم بخش متافیزیکی آن بیندیشم.
سلام
متعال یعنی به تعالی رسیده. . . خب سوال اینجاست که خدایی که به تعالی رسیده مگر ناقص بوده که به تعالی رسیده؟!
خیر
خدای به تعالی رسیده از دید ناظر هست. .
یعنی چی؟
یعنی اینکه هر چه معرفت شما در سیر و سلوک بیشتر شود و تجلی بیشتری نسبت به قبل از خداوند در دل شما روشن شود بالطبع شناخت بیشتری از خداوند پیدا میکنید و خداوند در دل شما متعالی تر میشود. . . . گرچه معانی بلند مرتبه هم درست است. . ولی بطور کلی این در سیر وسلوک میسر میشود
... [مشاهده متن کامل]
متعال یعنی به تعالی رسیده. . . خب سوال اینجاست که خدایی که به تعالی رسیده مگر ناقص بوده که به تعالی رسیده؟!
خیر
خدای به تعالی رسیده از دید ناظر هست. .
یعنی چی؟
یعنی اینکه هر چه معرفت شما در سیر و سلوک بیشتر شود و تجلی بیشتری نسبت به قبل از خداوند در دل شما روشن شود بالطبع شناخت بیشتری از خداوند پیدا میکنید و خداوند در دل شما متعالی تر میشود. . . . گرچه معانی بلند مرتبه هم درست است. . ولی بطور کلی این در سیر وسلوک میسر میشود
... [مشاهده متن کامل]
خدای بلند مرتبه
حق تعالی
خدای بلند مرتبه