خاک توده

لغت نامه دهخدا

خاک توده. [ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) توده خاکی که برای مشق تیراندازی سازند. ( آنندراج ) :
خاک توده زمین به آماجش سینه سپر ساخته. قزوینی در ابواب الجنان. ( از آنندراج ). || گلوله های خاک که اطفال با آن بازی می کنند :
خاقانیا نه طفلی از این خاک توده چند.
خاقانی.

فرهنگ فارسی

توده خاکی که برای مشق تیراندازی سازند.

پیشنهاد کاربران

خاک توده
کنایه از دنیا
"ک این خاک توده خانه پاداش و کیفر است. "
این مصراع از سعدالدین شرف الحکما کافی بخارایی مشهور به سعد کافی است.
کنایه از دنیا
تپه