خالیه

فَلَمْ أَزَلْ ظَاعِناً مِنْ صُلْبٍ إلَی رَحِمٍ فِی تَقَادُمٍ مِنَ الأَْیَّامِ الْمَاضِیَهِ وَ الْقُرُونِ الْخَالِیَهِ ( فرازی از دعای عرفه امام حسین علیه السلام )
ایمنی بخشیدی همواره کوچ کننده بودم از صلبی به رحمی، درگذشته از ایام و قرنهای پیشین.
اما برای یادسپاری آسان تر فرض کنید قرن ها مانند ظرف هایی هستند که وقتی می آیند مملو و پر ند وقتی می گذرند خالی می شوند ایام الخالیه یعنی ایام گذشته، یا قرون خالیه یعنی قرون گذشته.