لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
چلچل. [ چ ِ چ ِ ] ( ص ) خال خال. گل باقلی. قورباغه ای. با خالهای سپید و سیاه یا کبود و سیاه چون هندوانه چلچل یا مرغ چلچل و غیره. ابلق ، که گلهای درشت به غیر رنگ زمینه دارد.
به اوستایی "کُروْ" مانند:
کُروْ گوش = دارای گوش های خال خالی
کُروْ دم = دارای دم خال خالی
#فرهنگ اوستای بهرامی
کُروْ گوش = دارای گوش های خال خالی
کُروْ دم = دارای دم خال خالی
#فرهنگ اوستای بهرامی
( ذوالشامة ) ذوالشامة. [ ذُش ْ شا م َ ] ( ع ص مرکب ) خداوند خجک. صاحب خال. خالدار.
خال خالی : [عامیانه، اصطلاح] خالدار، دارای خال های بسیار.