حوافر
لغت نامه دهخدا
- ذوات الحوافر ؛ سم داران چون اسب و خر.
فرهنگ فارسی
جمع حافر . ۱ - ( اسم ) کاوش کنندگان حفر کنندگان . ۲ - ( اسم ) سمهای چارپایان .
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
پیشنهاد کاربران
"و رایت هذا الحصان یتبختر و یفحص الارض بحوافره "
یومیات نائب فب الاریاف، توفیق الحکیم ص۱۱
یومیات نائب فب الاریاف، توفیق الحکیم ص۱۱