حنیه

( حنیة ) حنیة. [ ح َ نی ی َ ] ( ع اِ ) کمان. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ) . کمانی که به تیر انداختن آواز کند. ( غیاث از منتخب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ) . ج ، حنی ، حنایا. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) .
منبع. لغت نامه دهخدا