حنبلیه

حَنبَلیّه، پیروان یکی از چهار مذهب فقهی مشهور اهل سنت، می باشد. مؤسّس مذهب حنبلی، ابوعبدالله احمد بن حنبل بن هلال شیبانی است. وى در سال ۱۶۴ در بغداد متولّد شد و در همان شهر، سال ۲۴۱ وفات یافت.
این مذهب در بغداد ظهور کرد و به شام هم رفت. امروز مذهب غالب بر حجاز، قطر، فلسطین و بحرین، مذهب حنبلى است. احمدبن حنبل ( ۱۶۴ـ۲۴۱ ) نخست، مانند استادش محمد بن ادریس شافعی ( ۱۵۰ـ۲۰۴؛ مؤسس شافعیه ) کوشید تا با الهام از دو مذهبِ حنفی و مالکی که اولی در مکتب فقهی کوفه ( با محوریت پیروی از رأی ) و دومی در مکتب فقهی مدینه ( با محوریت پیروی از حدیث ) ریشه دارد، راه میانه ای را بگشاید ولی رفته رفته مذهب چهارمی را با گرایشی متمایز و مبتنی بر التزام شدید به نص قرآن و حدیث پایه گذاری کرد. گرایش مذهب حنبلی به نقل، چنان غلیظ و شدید شد که بر مذهب مالکی پیشی گرفت. ( ویکی شیعه )
... [مشاهده متن کامل]