حسینقلی سالور در 1247 خورشیدی در شهر تهران زاده شد .
حسینقلی میرزا سالور ( عمادالسلطنه ) از خاندان سلطنتی قاجار بود. پدرش عبدالصمد میرزا سالور، ملقب به عزالدوله بود؛ عزالدوله از فرزندان محمدشاه قاجار و برادر ناصرالدین شاه بود.
... [مشاهده متن کامل]
بنابراین حسینقلی سالور نوه محمدشاه قاجار و برادرزاده ناصرالدین شاه محسوب می شد.
سالور در محیطی تربیت شد که دسترسی به کتاب و آموزش برایش بسیار آسان بود. او به خصوص به فرانسه علاقه داشت و مدتی در فرانسه تحصیل کرد.
این موضوع در کار ادبی او بسیار اهمیت دارد؛ زیرا بسیاری از آثار اروپایی که در اواخر قاجار به فارسی راه یافتند، از طریق زبان فرانسه وارد ایران شدند.
در مورد شکسپیر نیز همین اتفاق افتاد. ترجمه سالور از شکسپیر از انگلیسی نبود، بلکه از ترجمه فرانسوی انجام شده بود.
وی در سال ۱۳۰۸ قمری، در زمان ناصرالدین شاه، به حکومت همدان منصوب شد و توانست در شرایط آشفته آن منطقه اوضاع را آرام کند.
یکی از مهم ترین آثار حسینقلی سالور، کتاب یا داستان تاریخی �آقامحمدخان قاجار� است.
این اثر از این جهت اهمیت دارد که سالور زندگی بنیان گذار سلسله قاجار را به صورت روایتی داستانی و نمایشنامه گونه بازسازی کرده است.
او در این اثر صرفاً به روایت خشک تاریخی اکتفا نکرده و شخصیت ها و حوادث را به شکل ادبی و نمایشی عرضه کرده است. منابع امروزی نیز این اثر را یکی از منابع قابل توجه برای شناخت نگاه یک شاهزاده قاجاری به تاریخ خاندان خودش می دانند
نوشته های سالور:
به تربیت آوردن دختر تندخوی — ویلیام شکسپیر
شرافت و شیطان — اثر الکساندر دوما
بازگشت ده هزار یونانی — گزنفون
خاطرات روزانه شاهزاده حسینقلی میرزا سالور ( عمادالسلطنه )
*************
حسینقلی میرزا سالور، عمادالسلطنه، ترجمه ای از �آناباسیس� گزنفون با عنوان �بازگشت ده هزار یونانی� انجام داده است. این ترجمه در سال ۱۲۷۱ خورشیدی انجام شده و چاپ جدید آن در سال ۱۳۸۴ به کوشش مسعود سالور منتشر شده است.
اما نکته جالب تر این است که سالور تنها مترجم نبوده؛ در جاهایی توضیحات و یادداشت های خودش را نیز افزوده و در این یادداشت ها درباره کوروش بزرگ ( سیروس ) اظهار نظر کرده است.
در برگه ۲۷۷–۲۷۸ چاپ اساطیر، سالور هنگام نوشتن درباره روایت هرودوت از مرگ کوروش بزرگ، به شدت از روایت هرودوت انتقاد می کند.
او کوروش را با نام �سیروس� می آورد و درباره او چنین استدلال می کند که چگونه ممکن است فرمانده ای با چنین توانایی نظامی و با آن کشور گشاییهای گسترده، به دست قومی که از نظر او از دانش و فنون جنگی چندانی برخوردار نبوده اند ( سکاها ) ، شکست خورده باشد.
این نمایان می سازددر دوره قاجار و پیش از دوره پهلوی، یک شاهزاده و دیوانسالار قاجاری صراحتاً از کوروش بزرگ با احترام و ستایش سخن می گفته است.
وی در ۹ مهر ۱۳۱۱ خورشیدی در تهران در گذشت آرامگاه وی در تپه های اوین بود که امروزه داخل محوطه دانشگاه شهید بهشتی گرفته است .
حسینقلی میرزا سالور ( عمادالسلطنه ) از خاندان سلطنتی قاجار بود. پدرش عبدالصمد میرزا سالور، ملقب به عزالدوله بود؛ عزالدوله از فرزندان محمدشاه قاجار و برادر ناصرالدین شاه بود.
... [مشاهده متن کامل]
بنابراین حسینقلی سالور نوه محمدشاه قاجار و برادرزاده ناصرالدین شاه محسوب می شد.
سالور در محیطی تربیت شد که دسترسی به کتاب و آموزش برایش بسیار آسان بود. او به خصوص به فرانسه علاقه داشت و مدتی در فرانسه تحصیل کرد.
این موضوع در کار ادبی او بسیار اهمیت دارد؛ زیرا بسیاری از آثار اروپایی که در اواخر قاجار به فارسی راه یافتند، از طریق زبان فرانسه وارد ایران شدند.
در مورد شکسپیر نیز همین اتفاق افتاد. ترجمه سالور از شکسپیر از انگلیسی نبود، بلکه از ترجمه فرانسوی انجام شده بود.
وی در سال ۱۳۰۸ قمری، در زمان ناصرالدین شاه، به حکومت همدان منصوب شد و توانست در شرایط آشفته آن منطقه اوضاع را آرام کند.
یکی از مهم ترین آثار حسینقلی سالور، کتاب یا داستان تاریخی �آقامحمدخان قاجار� است.
این اثر از این جهت اهمیت دارد که سالور زندگی بنیان گذار سلسله قاجار را به صورت روایتی داستانی و نمایشنامه گونه بازسازی کرده است.
او در این اثر صرفاً به روایت خشک تاریخی اکتفا نکرده و شخصیت ها و حوادث را به شکل ادبی و نمایشی عرضه کرده است. منابع امروزی نیز این اثر را یکی از منابع قابل توجه برای شناخت نگاه یک شاهزاده قاجاری به تاریخ خاندان خودش می دانند
نوشته های سالور:
به تربیت آوردن دختر تندخوی — ویلیام شکسپیر
شرافت و شیطان — اثر الکساندر دوما
بازگشت ده هزار یونانی — گزنفون
خاطرات روزانه شاهزاده حسینقلی میرزا سالور ( عمادالسلطنه )
*************
حسینقلی میرزا سالور، عمادالسلطنه، ترجمه ای از �آناباسیس� گزنفون با عنوان �بازگشت ده هزار یونانی� انجام داده است. این ترجمه در سال ۱۲۷۱ خورشیدی انجام شده و چاپ جدید آن در سال ۱۳۸۴ به کوشش مسعود سالور منتشر شده است.
اما نکته جالب تر این است که سالور تنها مترجم نبوده؛ در جاهایی توضیحات و یادداشت های خودش را نیز افزوده و در این یادداشت ها درباره کوروش بزرگ ( سیروس ) اظهار نظر کرده است.
در برگه ۲۷۷–۲۷۸ چاپ اساطیر، سالور هنگام نوشتن درباره روایت هرودوت از مرگ کوروش بزرگ، به شدت از روایت هرودوت انتقاد می کند.
او کوروش را با نام �سیروس� می آورد و درباره او چنین استدلال می کند که چگونه ممکن است فرمانده ای با چنین توانایی نظامی و با آن کشور گشاییهای گسترده، به دست قومی که از نظر او از دانش و فنون جنگی چندانی برخوردار نبوده اند ( سکاها ) ، شکست خورده باشد.
این نمایان می سازددر دوره قاجار و پیش از دوره پهلوی، یک شاهزاده و دیوانسالار قاجاری صراحتاً از کوروش بزرگ با احترام و ستایش سخن می گفته است.
وی در ۹ مهر ۱۳۱۱ خورشیدی در تهران در گذشت آرامگاه وی در تپه های اوین بود که امروزه داخل محوطه دانشگاه شهید بهشتی گرفته است .
