حسن کامکار ( به کردی:حەسەن کامکار ) ( ۱ فروردین ۱۳۰۲، سنندج - ۲۴ اردیبهشت ۱۳۷۱ ) ، موسیقی دان، آهنگساز، نوازندهٔ ویولن و بنیان گذار گروه موسیقی کامکارها بود.
حسن کامکار، با نام اولیه حسن سوری، در اول فروردین سال ۱۳۰۲ در سنندج به دنیا آمد.
... [مشاهده متن کامل]
از اوان کودکی به موسیقی علاقه داشت. او اولین بار با خرید «سه تار» از نوازنده ای نابینا به نام «علی خان» و نواختن آن، به دنیای موسیقی گام نهاد. در دوازده سالگی در مدرسهٔ «موزیک نظام» استخدام شد. حسن کامکار در سن ۱۷ سالگی با سازهای سنتی و به ویژه ویولون آشنا شد و چون در ارتش سلفژ را فرا گرفته بود، این ساز را بدون استاد و با استفاده از نت ها و ردیف های چاپ شده از ابوالحسن صبا تمرین کرد. او تمام سازهای ایرانی از قبیل سنتور، تار، سه تار و کمانچه را بدون استاد فرا گرفت و نیز می توانست به راحتی این سازها را کوک کند که نشان دهندهٔ استعداد بسیار زیاد وی است.
در سال ۱۳۴۰، اولین «هنرستان موسیقی کردستان» را با حمایت وزارت فرهنگ آن زمان تأسیس کرد و در حدود سال های ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۷ توانست چهار «گروه موسیقی» تشکیل دهد که یک گروه از آنان گروه بانوان و یک گروه دیگر کودکان بودند. وی برای این گروه ها قطعاتی می ساخت و به تمرین با آنان می پرداخت که حجم فعالیت های موسیقی در این کانون گسترش یافت و صاحب سه ارکستر شد. همچنین وی مسؤولان وقت را وادار به تأسیس «هنرستان عالی موسیقی» کرد. این گروه ها تا اوایل انقلاب نیز فعالیت داشتند. حسن کامکار سالیان درازی را به جمع آوری و تدوین و ساختن آهنگ و نغمه و ترانه های فولکلور کردی و نت نویسی موسیقی پرداخت. وی بیش از ۴۰۰ قطعه و ترانه ساخت.
حسن کامکار باعث شد تا مردم کردستان به موسیقی علاقه پیدا کرده و جو سنگینی که حاکم بود از بین برود. علاقه وی به توسعه و بسط این هنر بود و در واقع به همت وی فرزندانش را علاقه مند کرد تا جایی که آنها در این عرصه به فعالیت های چشمگیری دست پیدا کردند.
او دارای ۸ فرزند نوازنده یا آهنگساز است که عبارتند از: هوشنگ، بیژن، پشنگ، قشنگ ، ارژنگ، ارسلان، اردشیر و اردوان را می توان نام برد.
وی بنیان گذار گروه کامکارها است. نخستین ارکستر خانوادگی کامکارها در سال ۱۳۴۴ شکل گرفت که در آن کنسرت، حسن کامکار، ویولون می نواخت، قشنگ می خواند، پشنگ و ارژنگ، سنتور و جاز می نواختند و هوشنگ کامکار هم به اتفاق بیژن با آکاردئون گروه را همراهی می کرد. پس از اینکه اردشیر و ارسلان با گذر از دوران کودکی وارد گروه شدند، در سال ۴۹ آنها یک ارکستر نیمه حرفه ای تشکیل دادند.
![حسن کامکار](//img.abadis.ir/comments/words/حسن کامکار/018619.webp)
حسن کامکار، با نام اولیه حسن سوری، در اول فروردین سال ۱۳۰۲ در سنندج به دنیا آمد.
... [مشاهده متن کامل]
از اوان کودکی به موسیقی علاقه داشت. او اولین بار با خرید «سه تار» از نوازنده ای نابینا به نام «علی خان» و نواختن آن، به دنیای موسیقی گام نهاد. در دوازده سالگی در مدرسهٔ «موزیک نظام» استخدام شد. حسن کامکار در سن ۱۷ سالگی با سازهای سنتی و به ویژه ویولون آشنا شد و چون در ارتش سلفژ را فرا گرفته بود، این ساز را بدون استاد و با استفاده از نت ها و ردیف های چاپ شده از ابوالحسن صبا تمرین کرد. او تمام سازهای ایرانی از قبیل سنتور، تار، سه تار و کمانچه را بدون استاد فرا گرفت و نیز می توانست به راحتی این سازها را کوک کند که نشان دهندهٔ استعداد بسیار زیاد وی است.
در سال ۱۳۴۰، اولین «هنرستان موسیقی کردستان» را با حمایت وزارت فرهنگ آن زمان تأسیس کرد و در حدود سال های ۱۳۴۶ تا ۱۳۴۷ توانست چهار «گروه موسیقی» تشکیل دهد که یک گروه از آنان گروه بانوان و یک گروه دیگر کودکان بودند. وی برای این گروه ها قطعاتی می ساخت و به تمرین با آنان می پرداخت که حجم فعالیت های موسیقی در این کانون گسترش یافت و صاحب سه ارکستر شد. همچنین وی مسؤولان وقت را وادار به تأسیس «هنرستان عالی موسیقی» کرد. این گروه ها تا اوایل انقلاب نیز فعالیت داشتند. حسن کامکار سالیان درازی را به جمع آوری و تدوین و ساختن آهنگ و نغمه و ترانه های فولکلور کردی و نت نویسی موسیقی پرداخت. وی بیش از ۴۰۰ قطعه و ترانه ساخت.
حسن کامکار باعث شد تا مردم کردستان به موسیقی علاقه پیدا کرده و جو سنگینی که حاکم بود از بین برود. علاقه وی به توسعه و بسط این هنر بود و در واقع به همت وی فرزندانش را علاقه مند کرد تا جایی که آنها در این عرصه به فعالیت های چشمگیری دست پیدا کردند.
او دارای ۸ فرزند نوازنده یا آهنگساز است که عبارتند از: هوشنگ، بیژن، پشنگ، قشنگ ، ارژنگ، ارسلان، اردشیر و اردوان را می توان نام برد.
وی بنیان گذار گروه کامکارها است. نخستین ارکستر خانوادگی کامکارها در سال ۱۳۴۴ شکل گرفت که در آن کنسرت، حسن کامکار، ویولون می نواخت، قشنگ می خواند، پشنگ و ارژنگ، سنتور و جاز می نواختند و هوشنگ کامکار هم به اتفاق بیژن با آکاردئون گروه را همراهی می کرد. پس از اینکه اردشیر و ارسلان با گذر از دوران کودکی وارد گروه شدند، در سال ۴۹ آنها یک ارکستر نیمه حرفه ای تشکیل دادند.
![حسن کامکار](http://img.abadis.ir/comments/words/حسن کامکار/018619.webp)